FELLINI

Brzmi to tak, jakby ktoś w końcu zmęczył się pozerskimi tronami i tanimi filmami o sukcesie. Wokół błyskotki, bransoletki, kupej, modne pozy na okładkach, a w środku wciąż ten sam głód, którego nie zaspokaja ani złoto, ani lajki. To ostre, ale szczere: korona nie chroni przed deszczem, a pod nią wciąż ta sama mokra głowa.

To nie jest spowiedź ani kazanie – raczej chrząknięcie w stronę tych, którzy mylą blask z władzą. Trochę cynizmu, trochę filozofii i dużo pewności, że ważniejsze jest pozostać przy życiu niż błyszczeć na afiszu. Bo nawet królowie kiedyś umierają, a poczucie chwili, kiedy bierzesz swoje„teraz” – nie.