FLASHBACK

Miłość tutaj pachnie nie perfumami, ale benzyną i dymem – szybka, drapieżna, jak noc na autostradzie bez świateł. Wszystko utrzymuje się na granicy między ryzykiem a wspomnieniem, gdzie zamiast wyznań są krótkie spojrzenia i brzęk monet. W sercu nie ma miejsca na dramaty, ale z jakiegoś powodu nadal mieszka tam jedno„my”. Pojawia się ono w przebłyskach – kiedy miasto śpi, a umysł jest wyłączony, kiedy przeszłość powraca jak wiadomość bez tekstu. I niech nie ma ani jednego niebieskiego biletu, ani pewności co do jutra – jest ta dziwna umowa między zmęczeniem a pragnieniem, by żyć szybko, kochać krótko i pamiętać dłużej, niż powinno.