Inne utwory od Mariella y Venero
Opis
Producent: Alcides Hidalgo
Kompozytor: Alcides Hidalgo
Autor tekstów: Mariella de J. Venero Bethencourt
Autor tekstu: Alcides Hidalgo
Tekst i tłumaczenie piosenki
Oryginał
Me puse a escribir una carta para contarte lo logrado.
Estando tan lejos de casa, el éxito es medio cansado.
Me encuentro pidiendo disculpas, cumpliendo todos mis sueños.
La distancia llena de culpa este corazón mio y honesto.
Estaba encontrando excusas, explicaciones que den razón.
Por qué mi sonrisa se atenúa, por qué cargo puesto mi armazón.
Y fue así que entendí que no es tristeza.
Y fue así que abracé nuestro dolor.
Y fue así que solté todas mis penas.
Entendí que no estoy triste, solo estoy lejos de tu calor.
Me encuentro pidiendo canciones que traigan a mí tu recuerdo.
Se llena mi voz de oraciones, memoria de donde vengo.
Me puse a escribir una carta, mi cielo se encuentra nublado.
La lluvia se ha vuelto pesada, quisiera que estés a mi lado.
Seguía encontrando excusas, explicaciones que den razón.
Por qué mi sonrisa se atenúa, por qué cargo puesto mi armazón.
Y fue así que entendí que no es tristeza.
Y fue así que abracé nuestro dolor.
Y fue así que solté todas mis penas.
Entendí que no estoy triste, solo estoy lejos de tu calor.
Y fue así que entendí que no es tristeza.
Y fue así que abracé nuestro dolor.
Y fue así que solté todas mis penas.
Entendí que no estoy triste, solo estoy lejos de tu calor.
Entendí que no estoy triste, solo estoy lejos de tu calor.
Entendí que no estoy triste, solo estoy lejos de tu calor.
No estoy triste.
No estoy triste.
Tłumaczenie na język polski
Zacząłem pisać list, aby powiedzieć Ci, co osiągnąłem.
Będąc tak daleko od domu, sukces jest trochę męczący.
Łapię się na tym, że przepraszam i spełniam wszystkie swoje marzenia.
Odległość napełnia moje szczere serce poczuciem winy.
Znajdowałem wymówki, wyjaśnienia, które okazały się słuszne.
Dlaczego mój uśmiech przygasa, dlaczego noszę oprawkę.
I tak zrozumiałam, że to nie jest smutek.
I tak przyjęłam nasz ból.
I w ten sposób odpuściłam sobie wszystkie smutki.
Zrozumiałam, że nie jest mi smutno, po prostu jestem daleko od Twojego ciepła.
Łapię się na tym, że proszę o piosenki, które przywołują mi Twoje wspomnienie.
Mój głos jest pełen modlitw, pamięci o tym, skąd pochodzę.
Zacząłem pisać list, moje niebo jest zachmurzone.
Deszcz stał się ulewny, chciałbym, żebyś był przy mnie.
Ciągle znajdywałam wymówki, wyjaśnienia, które okazały się słuszne.
Dlaczego mój uśmiech przygasa, dlaczego noszę oprawkę.
I tak zrozumiałam, że to nie jest smutek.
I tak przyjęłam nasz ból.
I w ten sposób odpuściłam sobie wszystkie smutki.
Zrozumiałam, że nie jest mi smutno, po prostu jestem daleko od Twojego ciepła.
I tak zrozumiałam, że to nie jest smutek.
I tak przyjęłam nasz ból.
I w ten sposób odpuściłam sobie wszystkie smutki.
Zrozumiałam, że nie jest mi smutno, po prostu jestem daleko od Twojego ciepła.
Zrozumiałam, że nie jest mi smutno, po prostu jestem daleko od Twojego ciepła.
Zrozumiałam, że nie jest mi smutno, po prostu jestem daleko od Twojego ciepła.
Nie jestem smutny.
Nie jestem smutny.