Inne utwory od Melendi
Opis
Inżynier nagrań, gitara, aranżer wykonawczy: José De Castro „Jopi”
Wokal, wykonawca towarzyszący, aranżer występów, producent: Melendi
Perkusja, inżynier dźwięku: Miguel Lamas
Bas: Adrián Bartol
Producent, inżynier miksowania, fortepian, aranżer: Luca Germini
Wokal w tle: Neus Ferri
Wokal w tle: Irene Miller
Wokal w tle: Toni Menguiano
Wokal w tle: Alicia Araque
Kompozytor, autor tekstów: Ramon Melendi Espina
Aranżer występu, kompozytor: Andy Clay
Kompozytor: Roberto Sierra Casseres
Kompozytor: Giovel Simón
Inżynier dźwięku, inżynier masteringu: Caco Refojo
Tekst i tłumaczenie piosenki
Oryginał
Teníamos todos los besos del mundo.
Hablábamos poco, ya lo hacía nuestra piel.
Pusiste diamantes en mis desayunos.
Yo puse el amante, las tostadas y el café.
¿Quién puso más?
¿Quién puso menos?
¿Qué más dará si no te olvido?
No puedo más. ¿De qué vale fingir?
Si ahora estoy aquí sin ti, en medio de la nada, protagonizando el film Mentiras arriesgadas.
Intentando arreglar lo que rompiste.
No llorar mientras desviste nuestra cruda realidad, el silencio.
No puedo más y no te olvido.
Y no te olvido.
Éramos metales preciosos fundidos.
La guerra en dos mundos al puro estilo Orson Welles.
No estaba el común entre nuestros sentidos.
Me hicieron tus labios y tu piel carne de motel.
¿Quién puso más?
¿Quién puso menos?
¿Qué más dará si no te olvido?
No puedo más. ¿De qué vale fingir?
Si ahora estoy aquí sin ti, en medio de la nada, protagonizando el film Mentiras arriesgadas.
Intentando arreglar lo que rompiste.
No llorar mientras desviste nuestra cruda realidad, el silencio.
No puedo más y no te olvido.
Y no te olvido.
Qué caro está olvidar los besos que no dimos.
Qué caro está olvidar la luna que nos prometimos.
Qué caro está olvidar las cosas que no sé, o las que siempre supe y nunca quise ver.
Qué caro está olvidar, aunque lo nuestro esté en la nube.
Qué caro está olvidarlo con las historias que subes.
Qué caro está olvidarte.
Qué caro está olvidarte.
Qué caro está olvidarte.
Tłumaczenie na język polski
Mieliśmy wszystkie pocałunki na świecie.
Niewiele mówiliśmy, nasza skóra już to zrobiła.
Wkładasz diamenty do moich śniadań.
Położyłem kochanka, tosty i kawę.
Kto włożył więcej?
Kto włożył mniej?
Co to za różnica, jeśli o tobie nie zapomnę?
Nie mogę już tego znieść. Jaki jest sens udawać?
Jeśli teraz jestem tu bez ciebie, na odludziu, występując w filmie Ryzykowne kłamstwa.
Próbuję naprawić to, co zepsułeś.
Nie płacz, gdy rozbiera naszą prymitywną rzeczywistość, ciszę.
Nie mogę już tego znieść i nie zapomnę o Tobie.
I nie zapomnę Cię.
Byliśmy stopionymi metalami szlachetnymi.
Wojna dwóch światów w czystym stylu Orsona Wellesa.
To, co wspólne, nie istniało pomiędzy naszymi zmysłami.
Twoje usta i Twoja skóra uczyniły mnie motelowym mięsem.
Kto włożył więcej?
Kto włożył mniej?
Co to za różnica, jeśli o tobie nie zapomnę?
Nie mogę już tego znieść. Jaki jest sens udawać?
Jeśli teraz jestem tu bez ciebie, na odludziu, występując w filmie Ryzykowne kłamstwa.
Próbuję naprawić to, co zepsułeś.
Nie płacz, gdy rozbiera naszą prymitywną rzeczywistość, ciszę.
Nie mogę już tego znieść i nie zapomnę o Tobie.
I nie zapomnę Cię.
Jak drogie jest zapomnienie o pocałunkach, których nie daliśmy.
Jak drogie jest zapomnienie o księżycu, który sobie obiecaliśmy.
Jak drogie jest zapomnienie rzeczy, których nie wiem, lub rzeczy, które zawsze wiedziałem, a których nigdy nie chciałem zobaczyć.
Jak drogie jest zapomnienie, mimo że nasze jest w chmurze.
Jak drogie jest zapomnienie o tym dzięki przesyłanym historiom.
Jak drogie jest zapomnienie o Tobie.
Jak drogie jest zapomnienie o Tobie.
Jak drogie jest zapomnienie o Tobie.