Przyznaję się

Oryginał

Róże kwitną.

Ja miałam ciebie być blisko i znowu czekam cały rok, aż wrócę nie wiem skąd.

Przyznaję się, że lubię mniej o głupotach gadać.

Za mało jem, ćwiczę tylko w myślach i ciut przesadzam.

Przyznaję się, że kręci mnie nocna eskapada we dwoje.

Hen, wino na balkonie i piękny wiersz. Róże kwitną.

Ja miałam ciebie być blisko.

I znowu czekam cały rok, aż wrócę nie wiem skąd. Ja muszę być byle blisko.

Ja siebie muszę mieć blisko.

Inaczej tracę całą moc, jakby mi zabrał ktoś mi to wszystko.

Pomyślisz, że to słabe. Za szybko zmieniam się.

Za szybko ginę w tle. Jestem tam, gdzie wiatr zbyt często.

Przyznaję się, że niewiele wiem o naukach ścisłych, więc gubię się w ciągłych obliczeniach kto kogo mniej.

-Róże kwitną. -Róże kwitną.

-Ja miałam ciebie być blisko. -Miałam ciebie.

I znowu czekam cały rok, aż wrócę nie wiem skąd.

Ja muszę być byle blisko.

Ja siebie muszę mieć blisko.

Inaczej tracę całą moc, jakby mi zabrał ktoś mi to wszystko.

Przyznaję się.

Przyznaję się.

Ja przyznaję się do tego, że róże kwitną.

Ja miałam ciebie być blisko.

I znowu czekam cały rok, aż wrócę nie wiem skąd.

Ja muszę być byle blisko.

Ja siebie muszę mieć blisko.

Inaczej tracę całą moc, jakby mi zabrał ktoś mi to wszystko.