Inne utwory od Melendi
Opis
Producent: Jose Castro
Scenariusz: Ramon Melendi Espina
Tekst i tłumaczenie piosenki
Oryginał
Somos la cruz que destroza el planeta,
La cara B de un CD universal.
Tranquimacín mezclado con Anfetas,
Somos un cóctel mortal.
Somos el pasto de cajas de pino,
Somos el tren que dejamos pasar.
Un tres por cuatro de ritmo cansino,
Pero capaces de amar.
Y ellos no saben lo que dicen,
Y otros no dicen lo que saben,
No lo dicen no.
Somos dos polos, cuatro estaciones
Somos la repercusion de, nuestras acciones.
Somos Romeos y Julietas
Somos el Sol con su arén de nueve planetas.
Somos reyes, somos gitanos
Por morder una manzana
A veces hasta gusanos.
Somos fuentes de calor y de energia
Somos por lo general, mas ladron que policía.
Somos el pan nuestro de cada día,
Una costilla, un bocado de Adán.
Somos soldados en primera línea,
Somos solo soledad.
Y ellos no saben lo que dicen,
Y otros no dicen lo que saben,
No lo dicen no.
Somos dos polos, cuatro estaciones
Somos la repercusion de, nuestras acciones.
Somos Romeos y Julietas
Somos el Sol con su arén de nueve planetas.
Somos reyes, somos gitanos
Por morder una manzana
A veces hasta gusanos.
Somos fuentes de calor y de energia
Somos por lo general, mas ladron que policía.
Somos una enfermedad de la que no se sabe cura.
Somos virus que estornudan y estudian Literatura.
Los hay listos, pero pocos,
Hay más tontos que orgullosos.
Sin saber que desde arriba, nos miran como piojos.
Somos una casa en ruinas somos dos pies y dos manos.
No sabemos que queremos, y aún así, reivindicamos.
Somos carne de cañón y adrenalina.
Una rza que es capaz de creerse sus mentiras.
Somos de lo que no hay en el Universo.
Somos una poesía con pasión pero sin beso.
Somos como corderitos persiguiendo religiones.
Sin saber que la verdad se encuentra en nuestros corazones.
Somos esa luz que dicen que brilla al fondo de un túnel.
Vamos corriendo hacia ella y es cuando de ser, dejamos.
Tłumaczenie na język polski
Jesteśmy krzyżem, który niszczy planetę,
Strona B uniwersalnej płyty CD.
Tranquimacín zmieszany z Amfetami,
Jesteśmy śmiercionośnym koktajlem.
Jesteśmy pastwiskiem sosnowych skrzynek,
Jesteśmy pociągiem, któremu pozwalamy przejechać.
Trzy na cztery ze zmęczonym rytmem,
Ale zdolny do miłości.
I nie wiedzą, co mówią,
A inni nie mówią tego, co wiedzą,
Nie mówią „nie”.
Jesteśmy dwoma biegunami, czterema porami roku
Jesteśmy konsekwencją naszych działań.
Jesteśmy Romeami i Julią
Jesteśmy Słońcem z układem dziewięciu planet.
Jesteśmy królami, jesteśmy Cyganami
Za ugryzienie jabłka
Czasem nawet robaki.
Jesteśmy źródłami ciepła i energii
Generalnie jesteśmy większymi złodziejami niż policjantami.
Jesteśmy naszym chlebem powszednim,
Żebro, ugryzienie Adama.
Jesteśmy żołnierzami na pierwszej linii frontu,
Jesteśmy po prostu samotnością.
I nie wiedzą, co mówią,
A inni nie mówią tego, co wiedzą,
Nie mówią „nie”.
Jesteśmy dwoma biegunami, czterema porami roku
Jesteśmy konsekwencją naszych działań.
Jesteśmy Romeami i Julią
Jesteśmy Słońcem z układem dziewięciu planet.
Jesteśmy królami, jesteśmy Cyganami
Za ugryzienie jabłka
Czasem nawet robaki.
Jesteśmy źródłami ciepła i energii
Generalnie jesteśmy większymi złodziejami niż policjantami.
Jesteśmy chorobą, na którą nie ma leku.
Jesteśmy wirusami, które kichają i studiują literaturę.
Są gotowe, ale mało,
Więcej jest głupców niż dumnych.
Nie wiedząc o tym z góry, patrzą na nas jak wszy.
Jesteśmy domem w gruzach, mamy dwie stopy i dwie ręce.
Nie wiemy, czego chcemy, a mimo to żądamy.
Jesteśmy mięsem armatnim i adrenaliną.
Rasa zdolna uwierzyć w jego kłamstwa.
Jesteśmy tym, czego nie ma we Wszechświecie.
Jesteśmy poezją z pasją, ale bez pocałunku.
Jesteśmy jak małe owieczki goniące religie.
Nie wiedząc, że prawda znajduje się w naszych sercach.
Jesteśmy tym światłem, które, jak mówią, świeci na dnie tunelu.
Biegniemy w jego stronę i wtedy się zatrzymujemy.