Inne utwory od Olly
Inne utwory od Juli
Opis
Powiązany wykonawca: Olly, Juli
Powiązany wykonawca: Olly
Producent, wykonawca towarzyszący: Juli
Autor tekstów i kompozytor: Federico Olivieri
Kompozytor: Jvluien Boverod
Inżynier miksowania, inżynier masteringu: Marco Vialardi
Tekst i tłumaczenie piosenki
Oryginał
E non vado fino in fondo nelle cose da un po', come un palombaro che faccio tutto a caso, un po' ci riesco, un po' no.
Che maleducato, maledetto me che lascio caos dove metto le mani, come gli americani, gli incendi e gli uragani.
Volevo questa vita che però non sento mia, mi sento un elefante dentro una cristalleria.
Alzo il volume della radio, abbasso il finestrino e cambio l'aria, la mano controvento fa un elettrocardiogramma, che detto proprio chiaro, ho il timore che sia piatto.
A me, che cerco un segno dentro al fondo di un caffè, che perdo tempo a stare al mondo senza un perché, che manderei tutto a puttane, ma non ci riesco, ci metto tutto me stesso.
Ma giro attorno a sta rotonda da mezz'ora e sto in silenzio anche se penso a squarciagola, ma quelli come me fanno finta che non sia dura, non sia in salita, che sia tutta vita.
Oh, sai, ci vuole coraggio a buttarsi in amore, dove fare silenzio è a suo modo un rumore.
Cerco trucchi e codici, però non ne usciamo, siamo un paio di forbici, uniti separiamo.
E mi sa che non respiro fino in fondo da un po', boh, sarà che ti amo o lo smog di Milano.
E mi sei piovuta addosso senza mane però, boh, sarà stato un caso o il cambiamento climatico.
A me, che cerco un segno dentro al fondo di un caffè, ci metto tutto me stesso.
Ma giro attorno a sta rotonda da mezz'ora e sto in silenzio anche se penso a squarciagola, ma quelli come me fanno finta che non sia dura, non sia in salita, che sia tutta vita.
E anche se dentro a me c'è questa baraonda, qui c'è un silenzio che mi rida a squarciagola, che quelli come me fanno finta che non sia dura, non sia in salita, che sia tutta vita!
Tłumaczenie na język polski
A ja już dawno nie doszłam do sedna sprawy, jak nurek, który robi wszystko na chybił trafił, czasem mi się to udaje, czasem nie.
Jakie to niegrzeczne, niech mnie diabli, którzy zostawiają chaos, gdziekolwiek położę ręce, jak Amerykanie, pożary i huragany.
Chciałem takiego życia, ale nie czuję, żeby było moje, czuję się jak słoń w sklepie ze szkłem.
Zwiększam głośność radia, opuszczam szybę i zmieniam powietrze, ręką pod wiatr robię elektrokardiogram, który dla jasności obawiam się, że może być płaski.
Mnie, który szukam znaku na dnie kawy, który marnuje czas na bycie w świecie bez powodu, który wszystko by schrzanił, a ja nie mogę, wkładam w to całą siebie.
Ale chodzę po tym rondzie już pół godziny i milczę, nawet jeśli głośno myślę, ale ludzie tacy jak ja udają, że to nie jest trudne, że nie jest pod górę, że to całe życie.
Och, wiesz, potrzeba odwagi, aby rzucić się w miłość, gdzie cisza jest na swój sposób hałasem.
Szukam trików i kodów, ale nie możemy się z tego wydostać, jesteśmy nożyczkami, zjednoczeni, rozdzielamy.
I chyba dawno nie oddychałam głęboko, no cóż, może to dlatego, że cię kocham, albo smog Mediolanu.
I rzuciłeś na mnie deszcz bez niczyjej pomocy, ale cóż, to musiał być zbieg okoliczności lub zmiana klimatu.
Dla mnie, która szuka znaku na dnie kawy, wkładam w to całą siebie.
Ale chodzę po tym rondzie już pół godziny i milczę, nawet jeśli głośno myślę, ale ludzie tacy jak ja udają, że to nie jest trudne, że nie jest pod górę, że to całe życie.
I nawet jeśli jest we mnie ten chaos, to tutaj panuje cisza, która wywołuje u mnie śmiech, że ludzie tacy jak ja udają, że nie jest trudno, że nie jest pod górkę, że to całe życie!