Inne utwory od Olly
Inne utwory od Juli
Opis
Powiązany wykonawca: Olly, Juli
Powiązany wykonawca: Olly
Producent, wykonawca towarzyszący: Juli
Kompozytor, autor tekstów: Federico Olivieri
Kompozytor: Julien Boverod
Inżynier miksowania, inżynier masteringu: Marco Vialardi
Tekst i tłumaczenie piosenki
Oryginał
E pensarci mi fa strano.
Siamo diventati grandi come piante di papaveri, senza tempo per le chiacchiere.
Da benvenuto a vattene, in un battito di palpebre.
Siamo cresciuti in fretta come figli e genitori, come moltiplicazioni e i cantieri del Giappone, perché ad ogni scelta presa, messa nel bagaglio pesa.
Ironia della sorte, non c'è sempre spazio in stiva.
E ora che c'è una laurea, un lavoro, aspetti ancora di vivere.
Sembri già più di là che di qua e non ci sta la tua età.
E a furia di fai così, fai cosà, ce l'hanno fatto credere.
Però ti immagini se, ma te lo immagini se. . .
Ma te lo immagini se, se da domani mattina mi prende la briga che pensa a me, che qua mi parlano tutti, è roba da matti, ma tanto se mi va, mi sa che scappo in
Bolivia, lascio tutto e prendo quello che arriva.
Ma se, se da domani davvero, vi saluto e vado via.
E pensarci mi fa strano.
Siamo diventati saturi, dando colpa ai discografici, senza tempo per andarcene. Da scrivere per indole, a colorare un carcere.
Siamo cresciuti in gabbia come zebre e tigratori, con le giuste spiegazioni, solo dentro alle canzoni.
Perché quando si fa sera e la testa pensa e pesa, l'ironia si nasconde dietro ad ansia e nostalgia.
E ora che c'ho una laurea, un lavoro, aspetto ancora di vivere.
Sembro già più di là che di qua e non ci sta la mia età.
E a furia di fai così, fai cosà, ce l'hanno fatto credere.
Però ti immagini se, ma te lo immagini se. . .
Ma te lo immagini se, se da domani mattina mi prende la briga che pensa a me, che qua mi parlano tutti, è roba da matti, ma tanto se mi va, mi sa che scappo in
Bolivia, lascio tutto e prendo quello che arriva.
Ma se, se da domani davvero, vi saluto e vado via.
Tłumaczenie na język polski
I gdy o tym myślę, robi mi się dziwnie.
Staliśmy się wielcy jak maki i nie mamy czasu na pogawędki.
Od powitania do wyjazdu w mgnieniu oka.
Dorastaliśmy szybko jako dzieci i rodzice, jak rozmnożenia i place budowy w Japonii, ponieważ każdy dokonany wybór ma duże znaczenie.
Jak na ironię, nie zawsze jest miejsce w ładowni.
A teraz, kiedy masz już dyplom, pracę, wciąż czekasz na życie.
Już wydajesz się bardziej tam niż tutaj, a twój wiek nie pasuje.
A robiąc to, robiąc to, sprawili, że w to uwierzyliśmy.
Ale możesz sobie wyobrazić, jeśli, ale możesz sobie wyobrazić, jeśli. . .
Ale czy możesz sobie wyobrazić, że od jutra rano niepokoję się myśleniem o sobie, że wszyscy tutaj do mnie mówią, to szalone, ale jeśli mam na to ochotę, myślę, że ucieknę.
Boliwio, zostawiam wszystko i biorę to, co przychodzi.
Ale jeśli tak naprawdę, to od jutra pożegnam się i wyjdę.
I gdy o tym myślę, robi mi się dziwnie.
Jesteśmy nasyceni, obwiniamy wytwórnie płytowe i nie mamy czasu na odejście. Do napisania przez naturę, do pokolorowania więzienia.
Dorastaliśmy w klatkach jak zebry i tygrysy, z właściwymi wyjaśnieniami, tylko w piosenkach.
Bo kiedy nadchodzi wieczór, głowa myśli i waży, ironia kryje się za niepokojem i nostalgią.
A teraz, kiedy mam dyplom, pracę, wciąż czekam na życie.
Już częściej patrzę tam niż tutaj i mój wiek nie pasuje.
A robiąc to, robiąc to, sprawili, że w to uwierzyliśmy.
Ale możesz sobie wyobrazić, jeśli, ale możesz sobie wyobrazić, jeśli. . .
Ale czy możesz sobie wyobrazić, że od jutra rano niepokoję się myśleniem o sobie, że wszyscy tutaj do mnie mówią, to szalone, ale jeśli mam na to ochotę, myślę, że ucieknę.
Boliwio, zostawiam wszystko i biorę to, co przychodzi.
Ale jeśli tak naprawdę, to od jutra pożegnam się i wyjdę.