Sangre

Czasami miłość pęka nie od krzyku, ale od zbyt długiego użytkowania – jak kubek, który przetrwał setki porannych kaw i kilka przypadkowych upadków. Wszystko wydaje się być w porządku, ale picie z niego jest już trochę przerażające. W piosence pojawia się rozpoznawalne„a jeśli spróbować jeszcze raz, ale poprawnie?”, z nutką późnej skruchy i niemal dziecięcej naiwności – jakby ktoś postanowił skleić odłamki nie dla cudu, ale dla eksperymentu.

Jest gorzko-piękna, jak rozmowa po kłótni, kiedy już się nie kłócisz, tylko po prostu odpuszczasz.„Niech krwawi – to znaczy, że żyje”. I jest w tym dziwna pociecha: ból to nie koniec, ale znak, że uczucia wciąż oddychają, choćby i charcząc.