Inne utwory od Loquillo
Inne utwory od Andrés Calamaro
Opis
Bas, chór: Alfonso Alcalá
Wyróżnione wokale: Andrés Calamaro
Nieznany: Andrés Olari
Chór: Igor Paskual
Gitara elektryczna: Igor Paskual
Inżynier miksowania: Jordi Solé
Chór: Josu García
Gitara elektryczna: Josu García
Producent: Josu García
Perkusja: Laurent Castagnet
Wokal: Loquillo
Scenariusz: Igor Paskual
Scenariusz: Josu García
Tekst i tłumaczenie piosenki
Oryginał
Hay demasiados dirigentes, van demasiado sonrientes.
Ya no hay vida inteligente, somos audaces y valientes.
En el mundo posmoderno no han dejado nada eterno.
Hacen más de lo que pueden y nunca tanto como deben.
Cuando tengas miedo, no busques nada nuevo. Yo soy el último clásico.
El último clásico soy yo.
El último clásico.
Vuelves a lo básico.
Prefiero hablar de victorias, nunca aceptar la derrota.
Yo solo entiendo de personas, lo normal es radical.
Hay demasiados aspirantes, todos se ponen por delante.
Están demasiado informados, pero no son tan apasionados.
En un mundo de apariencias necesitas referencias. Yo soy el último clásico.
El último clásico soy yo.
El último clásico.
Cuando vuelves a lo básico, buscas al último clásico. Y el último clásico soy yo.
El último clásico.
El último clásico soy yo.
El último clásico.
El último clásico soy yo.
El último clásico.
Cuando vuelves a lo básico, buscas al último clásico.
Y el último clásico soy yo. El último clásico.
El último clásico soy yo.
El último clásico.
El último clásico soy yo.
Tłumaczenie na język polski
Jest zbyt wielu przywódców, są zbyt uśmiechnięci.
Nie ma już inteligentnego życia, jesteśmy odważni i odważni.
W ponowoczesnym świecie nie pozostawili nic wiecznego.
Robią więcej niż mogą i nigdy tyle, ile powinni.
Kiedy się boisz, nie szukaj niczego nowego. Jestem ostatnim klasykiem.
Ostatni klasyk to ja.
Ostatni klasyk.
Wracasz do podstaw.
Wolę rozmawiać o zwycięstwach, nigdy nie akceptować porażek.
Rozumiem tylko ludzi, normalność jest radykalna.
Chętnych jest za dużo, każdy stawia się na czele.
Są zbyt dobrze poinformowani, ale nie są aż tak pasjonatami.
W świecie pozorów potrzebne są referencje. Jestem ostatnim klasykiem.
Ostatni klasyk to ja.
Ostatni klasyk.
Wracając do podstaw, szukasz najnowszej klasyki. A ostatni klasyk to ja.
Ostatni klasyk.
Ostatni klasyk to ja.
Ostatni klasyk.
Ostatni klasyk to ja.
Ostatni klasyk.
Wracając do podstaw, szukasz najnowszej klasyki.
A ostatni klasyk to ja. Ostatni klasyk.
Ostatni klasyk to ja.
Ostatni klasyk.
Ostatni klasyk to ja.