Inne utwory od SOBOL
Opis
Wydany: 2020-04-17
Tekst i tłumaczenie piosenki
Oryginał
Мы, наверное, только со временем поймем, что между нами произошло.
Но я всегда буду ждать тебя там, где мы друг друга потеряли.
На берегу озябших мыслей. Зачем мы потерялись в жизни?
Куда бегут эти минуты? Что там впереди?
Я берегу все то, что близко, но мы бежим на свет их искр.
Согреться бы и не разбиться о свет чужих костров.
Не обманывай, не опускай глаза, что все уже прошло, что без меня весна.
Давить на тормоза, когда идешь в занос, не смей. К тебе лечу я по встречной.
Потерять легко, легче, чем найти. Тысячи дверей, но одни ключи.
И, закрыв глаза, падать в небеса не все давно в этой жизни.
Но если нас двоих тянет, как магнит, зачем же выяснять, кто минус, а кто плюс? Сложно замолчать. Сложно не признать, что пришли к войне.
Виноваты оба мы.
Прерванный полет, сломано крыло.
Приземлившись, мы все с тобой поймем.
На берегу озябших мыслей. Зачем мы потерялись в жизни?
Куда бегут эти минуты? Что там впереди?
Я берегу все то, что близко, но мы бежим на свет их искр.
Согреться -бы и не разбиться о свет чужих костров.
-На берегу озябших мыслей. Зачем мы потерялись в жизни?
Куда бегут эти -минуты? Что там впереди?
-Я берегу все то, что близко, но мы бежим на свет их искр.
Согреться бы и не разбиться о свет чужих костров.
Грубый тет-а-тет, наш перманентный бред мы забросали тем, что на весах скопилось.
Теперь, как мотыльки, летим на яркий свет, ну а фары - не разбиться бы. Пьяная тоска, но где-то высота.
Твои, мои войска готовы расцепиться.
А помнишь, как тогда мы не могли понять, как нашли друг друга и смогли влюбиться мы?
Прерванный полет, сломано крыло.
Приземлившись, мы все с тобой поймем.
На берегу озябших мыслей. Зачем мы потерялись в жизни?
Куда бегут эти минуты? Что там впереди?
Я берегу все то, что близко, но мы бежим на свет их искр.
Согреться бы и не разбиться о свет чужих костров. На берегу озябших мыслей.
Зачем мы потерялись в жизни? Куда бегут эти минуты?
Что там впереди?
Я берегу все то, что близко, но мы бежим на свет их искр.
Согреться бы и не разбиться о свет чужих костров.
Tłumaczenie na język polski
Prawdopodobnie dopiero z czasem zrozumiemy, co się między nami wydarzyło.
Ale zawsze będę na ciebie czekać tam, gdzie się zgubiliśmy.
Na brzegu zamarzniętych myśli. Dlaczego gubimy się w życiu?
Gdzie idą te minuty? Co nas czeka?
Dbam o wszystko, co jest blisko, ale biegniemy w stronę światła ich iskier.
Ogrzać się i nie dać się zabić blaskiem ognisk innych ludzi.
Nie kłam, nie spuszczaj wzroku, że wszystko już minęło, że beze mnie wiosna.
Nie waż się gwałtownie hamować, gdy wpadniesz w poślizg. Lecę do Ciebie w przeciwnym kierunku.
Łatwo jest zgubić, łatwiej niż znaleźć. Tysiące drzwi, ale tylko klucze.
A zamknięcie oczu i upadek w niebo nie jest wcale tak dawno temu w tym życiu.
Ale jeśli nas dwoje przyciąga jak magnes, po co odkrywać, kto jest minusem, a kto plusem? Trudno się zamknąć. Trudno nie przyznać, że doszliśmy do wojny.
Oboje jesteśmy winni.
Lot przerwany, skrzydło złamane.
Kiedy wylądujemy, ty i ja wszystko zrozumiemy.
Na brzegu zamarzniętych myśli. Dlaczego gubimy się w życiu?
Gdzie idą te minuty? Co nas czeka?
Dbam o wszystko, co jest blisko, ale biegniemy w stronę światła ich iskier.
Aby się ogrzać i nie wdzierać się w światło cudzych ognisk.
-Na brzegu zamarzniętych myśli. Dlaczego gubimy się w życiu?
Gdzie idą te minuty? Co nas czeka?
-Zajmuję się wszystkim, co jest blisko, ale biegniemy w stronę światła ich iskier.
Ogrzać się i nie dać się zabić blaskiem ognisk innych ludzi.
Ostre tête-à-tête, nasze ciągłe majaczenie, bombardowaliśmy tym, co nagromadziło się na wadze.
Teraz jak ćmy lecimy w jasne światło, ale reflektory nie pękają. Pijana melancholia, ale gdzieś wysoko.
Twoje i moje wojska są gotowe do wycofania się.
Czy pamiętasz, jak wtedy nie mogliśmy zrozumieć, jak się odnaleźliśmy i jak mogliśmy się zakochać?
Lot przerwany, skrzydło złamane.
Kiedy wylądujemy, ty i ja wszystko zrozumiemy.
Na brzegu zamarzniętych myśli. Dlaczego gubimy się w życiu?
Gdzie idą te minuty? Co nas czeka?
Dbam o wszystko, co jest blisko, ale biegniemy w stronę światła ich iskier.
Ogrzać się i nie dać się zabić blaskiem ognisk innych ludzi. Na brzegu zamarzniętych myśli.
Dlaczego gubimy się w życiu? Gdzie idą te minuty?
Co nas czeka?
Dbam o wszystko, co jest blisko, ale biegniemy w stronę światła ich iskier.
Ogrzać się i nie dać się zabić blaskiem ognisk innych ludzi.