Un Polvito +

Ciepły, słodko-gorzki smutek w rytmie reggaetonu – taki, kiedy wydaje się, że wszystko już się skończyło, ale skóra wciąż pamięta każdy ruch. Miłość brzmi tu jak powtarzający się rytm: trochę wina, trochę„te amo” i zbyt wiele„jeszcze raz – i wystarczy”. To zabawne i bolesne zarazem, ponieważ oboje wszystko rozumieją, ale mimo to pozostają razem.

Muzyka jakby uśmiecha się przez zmęczenie – delikatnie, z żarem, jak noc, w której nie można zdecydować, czy się całować, czy żegnać. To nie jest historia o rozstaniu, ale o dwojgu, którzy stali się dla siebie uzależnieniem. I od tego uzależnienia, jak od słońca po deszczu, nie chce się chować.