hoRRReg

Piosenka porusza się w rytmie, jakby sama taśma mediów społecznościowych ożyła: pozy, kadry, polubienia, niekończące się„say cheese”. Wszystko lśni narcyzmem, ale z lekką figlarnością, kiedy ironia jest również częścią wizerunku. Nie chodzi tu o głębokie dramaty, ale o to, jak parkiet zamienia się w podium, a każde spojrzenie – w małe przedstawienie dla kamery.

Wyczuwa się w tym jednocześnie zuchwałość i słodycz:„tak, wiem, że na mnie patrzycie, i właśnie dlatego patrzcie dalej”. Autoironia przekształcona w pewność siebie i pewność siebie podana jako zabawa. W rezultacie otrzymujemy jasną, nieco zuchwałą kronikę pokolenia, w którym uwaga jest walutą, a taniec i selfie najlepszym sposobem, aby przypomnieć światu:„istnieję”.

Producent: Jemsia