Inne utwory od Татьяна Куртукова
Opis
Autor muzyki: Tamamian Arutyun Artakovich, Dokhov Daniil Fuadovich, Zalyaliev Daniil Maratovich, Babenko Konstantin Vladimirovich, Mantulina Sofya Sergeevna
Autor tekstu: Kontaev Alexander Ruslanovich, Ivonin Stanislav Alexandrovich, Mantulina Sofya Sergeevna
Tekst i tłumaczenie piosenki
Oryginał
Звоном колокольным бьёт мороз по коже.
Соловей промолвит вольный: "Дома нет дороже".
Небом красно-алым, тихим взглядом божьим соловей промолвит вольный: "Дома нет дороже".
Сквозь ветра времён стоит наш дом.
В мирном небе солнце гонит грозу.
Мы ко всем с добром, но кто к нам с мечом, тех обратно на щите унесут.
Ветер в чистом поле, жгучие морозы прогоняют поневоле, высыхают слёзы. Слово на ладони вдоль реки Белёузы.
После зимнего раздолья вырастут - не спросят.
Сквозь ветра времён стоит наш дом.
В мирном небе солнце гонит грозу.
Мы ко всем с добром, но кто к нам с мечом, тех обратно на щите унесут.
Сквозь ветра времён стоит наш дом.
В мирном небе солнце гонит грозу.
Мы ко всем с добром, но кто к нам с мечом, тех обратно на щите унесут.
Сквозь ветра времён стоит наш дом.
В мирном небе солнце гонит грозу.
Мы ко всем с добром, но кто к нам с мечом, тех обратно на щите унесут.
Tłumaczenie na język polski
Mróz uderza w skórę jak dzwon.
Słowik powie swobodnie: „Nie ma droższego domu”.
Przez czerwono-szkarłatne niebo, spokojnym spojrzeniem Boga, wolny słowik powie: „Nie ma droższego domu”.
Przez wiatr czasu stoi nasz dom.
Na spokojnym niebie słońce odgania burzę.
Jesteśmy mili dla wszystkich, ale kto do nas przyjdzie z mieczem, na tarczy zostanie niesiony.
Wiatr na otwartym polu, płonące mrozy przepędzają mimowolnie, łzy wysychają. Słowo na dłoni wzdłuż rzeki Beleuza.
Po zimowej ekspansji dorosną - nie będą pytać.
Przez wiatr czasu stoi nasz dom.
Na spokojnym niebie słońce odgania burzę.
Jesteśmy mili dla wszystkich, ale kto do nas przyjdzie z mieczem, na tarczy zostanie niesiony.
Przez wiatr czasu stoi nasz dom.
Na spokojnym niebie słońce odgania burzę.
Jesteśmy mili dla wszystkich, ale kto do nas przyjdzie z mieczem, na tarczy zostanie niesiony.
Przez wiatr czasu stoi nasz dom.
Na spokojnym niebie słońce odgania burzę.
Jesteśmy mili dla wszystkich, ale kto do nas przyjdzie z mieczem, na tarczy zostanie niesiony.