Давай поговорим

Rozmowa, która toczy się na gruzach uczuć. Żadnych głośnych wyznań – tylko strzępki zdań, przewrócone krzesła i papieros„po”. Miłość stała się tu konwencją, a zamiast ratunku pozostało tylko pragnienie wyrzucenia z siebie wszystkiego, nawet przy winie i zmęczonym deszczu za oknem. W tych słowach – próba odpuszczenia i uznania tego, co oczywiste: idealnego świata nie da się naprawić, można go tylko wspominać i zamknąć drzwi.