Si Te Vas

Zazdrość brzmi tu jak impreza na granicy bójki: muzyka gra, ale w środku wszystko wrze. Nie wydaje się to być miłością„aż po grób”, ale boli tak, jakby świat się walił. Mieszanka dumy i urazy zamienia się w koktajl mocniejszy niż tequila – z tą samą goryczką, która pali gardło, ale sprawia, że chce się nalać jeszcze. Ironią losu jest to, że„mężczyznom nie przystoi płakać”, ale w tym rytmie brzmi to prawie jak wyznanie siły. Latynoamerykańskie bolero, tylko w wersji ulicznej: piękne, zjadliwe i niebezpiecznie szczere.