Nad nami

Oryginał

Budzi znowu mnie czyjś wrzask.

Zabiera sen, zabiera sen.

Wolności smak, wolności smak. Ponownie mam wrażenie, że to ja.

Nie mogę już, nie mogę już. Uwierzyć sam, uwierzyć sam.

Jak mogę mówić tak do siebie?

Wchodzę w inny stan, choć wcześniej czułem się już lepiej. Widzę obcą twarz na deskach.

Chcę jutro obudzić się lepszą wersją mnie.

Nad nami burze, lecz rozgoni je wiatr i zanim zasnę, jutro będzie dla mnie. Na naszej skórze wciąż widujemy strach.

Jeszcze poczuję wdech, co doda siły nam.

Znowu nade mną chmury dwie.

Zaczyna padać na mnie cień.

Jak mogę mówić tak do siebie?

Wchodzę w inny stan, choć wcześniej czułem się już lepiej. Widzę obcą twarz na deskach.

Chcę jutro obudzić się lepszą wersją mnie.

Nad nami burze, lecz rozgoni je wiatr i zanim zasnę, jutro będzie dla mnie. Na naszej skórze wciąż widujemy strach. Jeszcze poczuję wdech.

Co doda siły nam.

Nad nami burze, lecz rozgoni je wiatr i zanim zasnę, jutro będzie dla mnie.

Na naszej skórze wciąż widujemy strach. Jeszcze poczuję wdech. Co doda siły nam.

Ciągle duszę w sobie te uczucia dwa.

Muszę uciec albo zostać sam na sam. Na naszej skórze wciąż widujemy strach. Jeszcze poczuję wdech.

Co doda siły nam.