Дорога

Tłumaczenie na język polski

Pamiętam dzień, w którym poszedłem na wojnę. Poszedł po rzeczy do pustego miasta i wrócił do domu.

W bazie czekał na mnie agent, przyjął mnie jak członka rodziny.

Po kilku minutach wszystko w środku umarło. Kiedy przywieźli ciało Kofiego pickupem, ten zasnął.

Nie ma nic do powiedzenia. Vilkhovka zabrała to, co najlepsze, a my to przybijamy.

Tego nie ma w filmach, bracie, naprawdę, naprawdę. Jemy tak, jak walczyli nasi przodkowie.

A ty, proszę, opowiedz mi o tych kartonach, w których leżą zmarli. Nigdy nie można ich odebrać.

Twoje bohaterstwo skończyło się jak piwo pod domem. Ja tylko, bracie, krzyczę w otchłań.

Kiedy patrzę na Chochłowa, wydaje mi się, że tracę wiarę.

Kwiat narodu umarł, ale każdy żołnierz ma na zewnątrz Bradleya. Widziałem to w wiadomościach.

Wszędzie gęsty las, przez ojca do piekła, wspinał się syn, gdzie dowódca chował oczy za kurtyną. Część z nich krzyczała: „Koniecznie wróć!

A tam sam: „Lepiej nie smucić się. Zabij syna i wróć żywy.

Będą stanowiska, pensja, przyjemności, życie.” Ojczyzno moja, ile bólu i łez wylano przez ciebie.

Będziemy dźwigać ten ciężar tak długo, jak będzie to konieczne. Zawsze będziemy w piekle.

Atak planowany jest na całym polu. Szczenięta i te wszystkie zeza. Wychodzi na klatkę piersiową, spada na ciebie.

Pośmiertne odznaczenia rodziny. Dlaczego to wszystko do mnie?

Widziałem, jak łzy płynęły od ludzi, którzy niczym lwy walczyli do ostatnich sił. W kręgu najlepszych lecimy nawet do piekła.

Szukaj mnie dopiero wtedy, gdy na podeście rozwieje się dym. I choć jestem poza zasięgiem, mam nadzieję, że uda mi się przeżyć.

Może uszkodzony, ale cały. Szacunek dla wszystkich, którzy nie opuścili lasu żywi.

Do tych terminów kierowana jest moja wiadomość. Godny syn podniósł broń. W trumnie pochowano przyjaciela.

I wydaje się, że moje życie podążało za nim. W kręgu najlepszych lecimy nawet do piekła.

Szukaj mnie dopiero wtedy, gdy na podeście rozwieje się dym.

I choć jestem poza zasięgiem, mam nadzieję, że wyjdę żywy, może uszkodzony, ale cały.

Lub nadjeżdżające pasy.

Droga jest lepsza niż wszystko.

Przyjaciele stali się braćmi.

A płacz zamienia się w śmiech.

Lub nadjeżdżające pasy.

Droga jest lepsza niż wszystko.

Przyjaciele stali się braćmi.

- A płacz zamienia się w śmiech.

-Jak zagoiły się stare rany, kiedy przestałeś się modlić. Dusza i ciało leżały na wadze.

Ktoś przestawił gwiazdę Dawida i nakazał ciszę. I mam coś do powiedzenia. Z Hetmanem idziemy do przodu.

Dziękuję za kompromisy. Jeśli jest rozkaz, muszę zacząć go wykonywać.

Jeśli państwo nakazało, czy niegrzeczne jest wątpić? Niezłomny szturmowiec uśmiechnął się.

Nie możesz kupić pomysłu, ale możesz się z nim pobawić. Kogo nie da się okiełznać, wsadza się za kraty.

Wszystko jest tu prawdziwe: zarówno kule, jak i granaty. Tylko terminy posłów są nierealne.

Podobno są przypadki, ale nikt ich nie widział, bo kręcili jak psa, bo ludzie głupi, ale się modlą, ale dalej, bo czyj dom jest w centrum, tym lepiej. I którego dom na skraju jest zapomniany i zrujnowany.

Ciała leżą na szczęście w zaroślach, po przeciwnej stronie.

Ktoś nie jest nic winien państwu, nie czuje się winny. Jest taką osobą, gatunkiem zwierzęcia.

Marzę o jednym narodzie, w którym żadna matka nie straciła syna, śnieg nie topnieje pod łzami, kwiaty nie leżą u moich stóp i kwiaty nie leżą u moich stóp.

Szliśmy przez mgły, przez ciernie i wątpliwości.

Szukali zaufania w świecie pełnym ograniczeń. Ale we wspólnych zaciętych bitwach granica znika.

Przyjaciele stają się braćmi, a w duszach nie ma noża.

Wieczory przeżywano tak, jakby to był ostatni łyk, zaszywając mocny węzeł pamięci.

Przeszłość płonie, zostawia bolesny ślad, a tu dopiero płacz regeneruje śmiech.

Ruszyli naprzód, gdzie horyzont płonie złotem, aby wycisnąć jak najwięcej z dni i samochodów, podczas gdy w żyłach jest paliwo, a w sercu adrenalina, zostawiając niczym rozproszony dym wczorajszy ból.

Moi bracia nie zginęli, ale zmienili drogę.

Nosimy na ramionach ich imiona, tę słodką i gorzką truciznę.

I białe gwiazdy zemsty zaświecą na naszej drodze, a wróg rozpadnie się w proch i pył. Nie pójdziemy, będziemy stać, aż mokszany znikną na wieki.

Lub nadjeżdżające pasy.

Droga jest lepsza niż wszystko.

Przyjaciele stali się braćmi.

A płacz zamienia się w śmiech.

Lub nadjeżdżające pasy.

Droga jest lepsza niż wszystko.

FSB nadzoruje nasz rząd. Ile dronów skradziono z magazynu?

Kiedy posłowie pójdą walczyć o Radę Najwyższą? Kiedy przestaną wygrywać przetargi na łapówki?

Słyszymy głośne przemówienia, ale bez rezultatu. Kto odpowie za śmierć Ukraińców?

Jak zawsze nikt nie jest winny. Czy patrzysz przed siebie, jaką przyszłość widzisz?

Ten, który był przyjacielem przed wojną, przestał nim być.

Nie zapomnę imion moich poległych braci. Waszych głosów tam nie ma, ale słychać je w moim sercu.

Nadal chciałbym chociaż raz poczuć Twoje uściski. Umarłeś i część mojej duszy umarła.

Od tej chwili jestem obcym na tej ziemi. Cały świat stał się dla mnie zimny i niemy.

Pamięć o Tobie na zawsze stała się moim bólem.

Tylko żywi, którzy zostawili tam swoje dusze, mogą opowiedzieć o bitwach w desantach. Rozdano broń nuklearną, miecze wymieniono na pieniądze.

Nie ściągaj na siebie kłopotów, przyjdą, kiedy będą chciały.

Ta wojna spoczywa na barkach poprzedniego pokolenia. Ukrainiec nie ma samoświadomości. Czyja to wina? Aktywne akcje szturmowe.

Wiosna wyszła na pierwszy plan. Bankiet, gdy w kijowskich barach nie ma wina.

Nie bądź przez całe życie sługą innych. Nie słuchajcie polityków, wszystkie ich słowa to kłamstwa.

Abyś mógł żyć w spokoju, codziennie ktoś umiera. Żelazo przetapia się na stal.

Kozak wychował się od dziecka. Wiele pytań, żadnych odpowiedzi.

Kuzma ze łzami w oczach patrzy na wszystko, co się dzieje. Jeśli nic się nie zmieni, to wszystko na nic.

Krzyczymy z całych sił, ale cisza jest niema. Dopóki istnieje pamięć, żołnierz nie umiera.

Dopóki jest prawda, nasza flaga nie więdnie.

I nawet gdy czas zabierze nas w podróż dookoła świata, Ukraina pozostanie w naszych sercach. Pamiętam chłód okopów, czarny dym.

Pamiętam tych, którzy oddali życie młodym ludziom. Gdzie niebo ciemnieje od grzmotów i min.

Stoicie twarzą w twarz ze śmiercią jeden na jednego. Czasem moje dzieci pytają: „Co to za wojna?

Dlaczego ukraińska wiosna przyniosła tyle bólu?

” A ja odpowiem cicho, patrząc w niebo: „To jest cena za wolność, która nie miała końca”. Wino kosztuje, ale krew nie. Potrzebujemy pokoju.

Ale pod jakimi warunkami? Jak sprawić, by wojna nie przyszła do nas ponownie?

Czy będziemy mieli gwarancje bezpieczeństwa inne niż słowa?

Nie opowiadamy się za władzą i nie za ich tronem, nie za tytułami, nie za blaskiem medali i epoletów, za portretami w urzędach i fałszywym prawem.

Nie po to, żeby ktoś zarobił kolejny milion. Atak terrorystyczny w największym mieście kraju.

Strzelec zabija bez przeszkód. Wszystkie ściany są pokryte krwią. Śmieci walają się wszędzie jak świnie.

Wyślij to na przód.

A na nadjeżdżającym pasie droga jest lepiej widoczna dla wszystkich.

Przyjaciele stali się braćmi.

A płacz zamienia się w śmiech.

A na nadjeżdżającym pasie droga jest lepiej widoczna dla wszystkich.

Przyjaciele stali się braćmi.

A płacz zamienia się w śmiech.