Inne utwory od Лисицын
Inne utwory od Garry Topor
Opis
Wydany: 2026-04-17
Tekst i tłumaczenie piosenki
Oryginał
Бушует Черное море, а я спокоен.
Гитара манит аккордами рифами, а у меня настроение Тиффани. Душа поэта не терпит признания.
Прощайте, au revoir, до свидания. До свидания, родная, я вернусь обратно.
Мы все мечтали зимою в парадных, и суммы на счету у банка не хватит до завтра.
Мы как орел и решка, где оба без карты. И мы старались жить, пусть и по мелочи.
Да, я работал за еду, значит, тарелочник.
Ночью на джипах в ресторан едут девочки, а у мальчиков те очки. Она сказала, ее глаза цвета Тиффани.
А как по мне, то просто серо-голубые. Кто-то набрел ей, будто часики тикают.
Она уехала с кем-то в большой машине. О, город из стекла, пыли и дорог.
Евродвушка, только вид на море, каменный острог. Но плевать, над городом гроза, я вернусь домой.
Бушует Черное море, а я с тобой. Бушует Черное море с рифами, а у нее настроение
Тиффани. Блестит улыбка в лазурном сиянии. Я найду ее в каждом дыхании.
Гитара манит аккордами рифами, а у меня настроение Тиффани.
Душа поэта не терпит признания. Прощайте, au revoir, до свидания.
До свидания.
До свидания. До свидания.
Прощай, любимый город, поэтами воспетый. Такой отличный повод, но я не стал поэтом.
Смотрю на твою челку, смотрю в твои глаза. И знаешь, бывает тоже одиноко, да?
Время, что люди говорят, меня не лечит, и не меняет суть, и не спасет ГД.
А то, что бьется в клетке, чистосердечно. Бушует Черное море, а я спокоен, да?
Бушует Черное море с рифами, а у нее настроение Тиффани.
Блестит улыбка в лазурном сиянии. Я найду ее в каждом дыхании.
Гитара манит аккордами рифами, а у меня настроение Тиффани. Душа поэта не терпит признания.
Прощайте, au revoir, до свидания.
До свидания. До свидания.
До свидания.
Tłumaczenie na język polski
Morze Czarne szaleje, ale ja jestem spokojny.
Gitara kusi akordami i riffami, a ja jestem w nastroju Tiffany’ego. Dusza poety nie toleruje uznania.
Żegnaj, au revoir, żegnaj. Żegnaj kochanie, wrócę.
Wszyscy marzyliśmy o zimie za drzwiami wejściowymi, a kwoty na koncie starczy dopiero jutro.
Jesteśmy jak reszka i reszka, gdzie obydwoje są bez karty. I staraliśmy się żyć, choć na małe sposoby.
Tak, pracowałem dla jedzenia, co oznacza, że zajmowałem się produkcją talerzy.
Wieczorem dziewczyny jadą do restauracji jeepami, a chłopcy mają te okulary. Powiedziała, że jej oczy mają kolor Tiffany’ego.
Ale jeśli chodzi o mnie, są po prostu niebiesko-szare. Ktoś na to natrafił, jakby tykał zegar.
Wyjechała z kimś dużym samochodem. Och, miasto szkła, kurzu i dróg.
Eurodvushka, tylko widok na morze, kamienny fort. Ale nie obchodzi mnie to, nad miastem burza, wrócę do domu.
Morze Czarne szaleje, a ja jestem z wami. Morze Czarne z rafami szaleje, a ona jest w nastroju
Tiffany. Uśmiech błyszczy w lazurowym blasku. Znajdę to w każdym oddechu.
Gitara kusi akordami i riffami, a ja jestem w nastroju Tiffany’ego.
Dusza poety nie toleruje uznania. Żegnaj, au revoir, żegnaj.
Do widzenia.
Do widzenia. Do widzenia.
Żegnaj, ukochane miasto, śpiewane przez poetów. Świetna szansa, ale nie zostałem poetą.
Patrzę na twoją grzywkę, patrzę w twoje oczy. I wiesz, samotność też może być, prawda?
Czas, jak mówią ludzie, nie leczy mnie, nie zmienia istoty i nie uratuje GD.
A to, co bije w klatce, jest szczere. Morze Czarne szaleje, ale ja jestem spokojny, prawda?
Morze Czarne jest pełne raf, a ona jest w nastroju Tiffany.
Uśmiech błyszczy w lazurowym blasku. Znajdę to w każdym oddechu.
Gitara kusi akordami i riffami, a ja jestem w nastroju Tiffany’ego. Dusza poety nie toleruje uznania.
Żegnaj, au revoir, żegnaj.
Do widzenia. Do widzenia.
Do widzenia.