Tekst i tłumaczenie piosenki
Oryginał
Мужская слеза как ржавчина на броне, как предатель, сбежавший из крепости. Редкий металл, проступивший сквозь сталь.
-Сквозь бомбежку. -Жемчуг, утонувший в хоже.
Раньше я не плакал. Может, и ты тоже. Боль цветет, как женьшень.
Уведите женщин, дайте мне минуту. Зайдите попозже. Боже, ты испарилась, будто ртуть.
Тебя нету в моей жизни, но ты вечно где-то тут. Тут время не вернуть. Я поставлю боль на mute.
Знаю, время лучший доктор, но стрелки так больно бьют, бьют, бьют, бьют.
Одинокая, скупая, проложит путь в долину.
И по -щеке моей стекает. -Ты навсегда меня забудь.
Одинокая, скупая, проложит путь в долину.
И по щеке моей стекает. Ты навсегда меня забудь.
Ты аромат духов, ты хруст постельного белья. Ты цокот каблуков, ты вся моя.
Сугробы облаков. Свобода от оков. Где ты, самый сладкий яд? Так сложно устоять.
-Так сложно устоять. -Как это трудно показывать слабость.
Должен быть сильным, но сил не осталось.
Мужские слезы последняя крайность, вечная ноша, привычная тяжесть.
Пересекая пространство и время, время точит даже твердый кремень.
Всю жизнь мужчина лишь волочит бремя. Мужик слезой беременен.
Одинокая, скупая, проложит путь в долину.
И по -щеке моей стекает. -Ты навсегда меня забудь.
Одинокая, скупая, проложит путь в долину.
И по щеке моей стекает. Ты навсегда меня забудь.
Одинокая, скупая, проложит путь в долину.
И по щеке моей стекает. Ты навсегда меня забудь.
Пересекая пространство и время, время точит даже твердый кремень.
Всю жизнь мужчина лишь волочит бремя.
Мужик слезой беременен.
Tłumaczenie na język polski
Łza człowieka jest jak rdza na zbroi, jak zdrajca, który uciekł z twierdzy. Rzadki metal prześwitujący przez stal.
-Przez bombardowanie. -Perła utonęła w wężu.
Nigdy wcześniej nie płakałam. Może ty też. Ból kwitnie jak żeń-szeń.
Zabierz kobiety, daj mi chwilę. Wróć później. Boże, wyparowałeś jak rtęć.
Nie ma Cię w moim życiu, ale zawsze gdzieś tu jesteś. Nie możesz tu cofnąć czasu. Uciszę ból.
Wiem, że czas jest najlepszym lekarzem, ale strzały uderzają tak mocno, trafiają, trafiają, trafiają.
Samotny, skąpy, utoruje drogę do doliny.
I spływa po moim policzku. -Zapomnij o mnie na zawsze.
Samotny, skąpy, utoruje drogę do doliny.
I spływa po moim policzku. Zapomnij o mnie na zawsze.
Jesteś zapachem perfum, jesteś chrzęstem pościeli. Jesteś stukotem obcasów, cała jesteś moja.
Zaspy chmur. Wolność od kajdan. Gdzie jesteś, najsłodsza truciźnie? Tak trudno się oprzeć.
-Tak trudno się oprzeć. -Jak trudno jest okazać słabość.
Powinnam być silna, ale nie mam już siły.
Łzy męskie są ostatnią skrajnością, wiecznym ciężarem, znajomym ciężarem.
Przekraczając przestrzeń i czas, czas ostrzy nawet twardy krzemień.
Przez całe życie człowiek po prostu dźwiga ciężar. Mężczyzna jest w ciąży ze łzami.
Samotny, skąpy, utoruje drogę do doliny.
I spływa po moim policzku. -Zapomnij o mnie na zawsze.
Samotny, skąpy, utoruje drogę do doliny.
I spływa po moim policzku. Zapomnij o mnie na zawsze.
Samotny, skąpy, utoruje drogę do doliny.
I spływa po moim policzku. Zapomnij o mnie na zawsze.
Przekraczając przestrzeń i czas, czas ostrzy nawet twardy krzemień.
Przez całe życie człowiek po prostu dźwiga ciężar.
Mężczyzna jest w ciąży ze łzami.