JBL

Nie zadawałem sobie pytania, czy jestem literatem.

Zanim napiszę pierwsze zdania i powiem sobie: „Żyj swoimi marzeniami”.

Zwracam uwagę na to, jak wiatr wpada w moją paralotnię.

Wciąż jestem w maratonie, z ręką na kierownicy, ale nie jestem na biegu. Będę czerpać z tego, co czuję, żeby się nie zmieniać.

Po prawej stronie świata, ale zbyt daleko od siły liczb.

Kiedy jednak ścinam gruszkę, widzę, co mi pozostaje do zrobienia na końcu rowu.

Wysiłki, które reprezentuje, aby lepiej się uwolnić. Nie umniejszaj mojej części kontroli.

Strach przed posiadaniem zbyt dużej ilości czasu powoli zmienia się w strach przed więdnięciem.

Nie liczy się nic poza tym, jak tworzę Tetrisa, aby nie zniknąć ani nie zniknąć w martwym punkcie zaćmienia.

Słyszę anioły śpiewające w stereo. Nie powstrzymuje mnie to od zanurzenia się w głębiny jako jaskiniowiec.

smutek nawet w przypadku PBO. Co mnie obchodzi, że trafiam na nagłówki gazet?

Wiem, że za każdy zły uczynek zapłacę wysoką cenę.

Realnie rzecz biorąc, nie powinnam mieć nadziei.

Jeśli chcę ocalić swoją pieprzoną głowę, muszę działać szybko. Nie słuchałeś alarmu, kiedy musiałeś hamować.

Nosząc ciężar swoich wątpliwości, staję się ekspertem w kalistenice.

W ciągu dnia treningowego jestem myślami gdzie indziej i mam wrażenie, że brakuje mi podstaw.

Tak czy inaczej dziękuję wszystkim osobom, które śpiewają moje frazy.

W tej chwili nie mogę niczego umniejszać ani nawet zrobić inaczej. Powodzenia, jeśli chcesz mnie zdyskredytować, powiększę swój rodowód.

Tylko ta muzyka mnie stabilizuje.

Instaluję rakiety na moich aspiracjach, aby przekroczyły granicę.

Nie martw się, jeszcze nie skończyłem, myślę o wyrzeczeniach z wilgotnymi oczami.

Łzy, które nie znikają po lekach przeciwhistaminowych. Wygląda na to, że wiem, co zrobić z długimi tekstami.

Tym lepiej, jeśli przed moim prześcieradłem przestaje padać deszcz. Aby być lepszym, dużo myślę.

Jeszcze jeden na etacie, cholera, zawsze narasta kilka długów.

Bycie niewolnikiem cholernej pracy lub gnuśnięcie w lochach to śmierć.

Słucham słów, które przechodzą, dostarczam strumienie, które uderzają. W zasadzie mam ambicje pracownika poczty.

Ale udało mi się zdobyć oceny. Mimo to po polu minowym poruszam się skacząc.

Pierwszy w wyścigu, kiedy się rozpocznie.

Często zanim napiszę bzdury, myślę o Clémence.

To co przelewamy na papier jest nieśmiertelne jak but, nie mogę się zdradzić. Wiem, że moja dusza pozwoli mi żyć, dlatego na każdej sesji jestem skupiony.

Nie daję czasu tym wszystkim wielkim sukom, które chcą mnie uśpić na tec, jak wtedy, gdy gwizdałem za dużo piaves.

W razie potrzeby mocne przejście, pozostawię tylko wióry z siatki.

Ja też chcę chatę na pięknych wzgórzach Donostii. San Sebastián. Zbyt nostalgiczne, to wciąż dla mojego jabłka.

Myślałem, że nie mam już nic do wydobycia z mojej grupy atomów. Nic więcej.

Jedyne, co znam, to ciężka praca.

Ciągle czuwam, aby moje sny nie skończyły się na końcu liny.

Nie skupiam się zbytnio na niczym innym niż wchodzenie po schodach. Ostatni, żeby wiedzieć, dokąd jedziemy, zatrzymuję się na którym piętrze.

Czytaj uważnie między wierszami, mój chłopcze, ponieważ mówisz bardzo szybko.

Moglibyśmy zacząć wszystko od początku, ale debata jest jałowa.

Oprócz ludzi, którzy ciężko pracują.

A w notatniku cofam się w czasie. Skończyłem szkolenie.

Pewna siebie, bardzo siebie rozumiem. Bardzo siebie rozumiem.

Czasami to życie wydaje mi się nierealne. Następnie stawiam głośniej na JBL.

Zamknięty na mojej działce. Nie ma miejsca na wyrzuty sumienia, zostali uwięzieni.

Czasami to życie wydaje mi się nierealne.

Następnie włączyłem głośniej dźwięk

JBL.