Inne utwory od Hoàng Dũng
Opis
Główny artysta: Hải Bột
Główny artysta: Hoàng Dũng
Główny artysta: Bùi Công Nam
Wyróżniony artysta: WeChoice
Kompozytor: Hải Bột
Kompozytor: Hoàng Dũng
Kompozytor: Trần Thị Thu Hà
Autor tekstów: Hải Bột
Autor tekstów: Hoàng Dũng
Autor tekstu: Trần Thị Thu Hà
Producent: N.T.B
Producent: DuongK
Mikser: DuongK
Mikser: N.T.B
Mikser: Minh Đạt Nguyễn
Tekst i tłumaczenie piosenki
Oryginał
Kể tôi nghe ước ao, mà anh vẫn xuyến xao.
Sau bao đêm mặt trời ngủ quên còn chưa thức giấc.
Rồi cùng đi với nhau, kết thúc là khởi đầu.
Một chặng đường đã qua, nhiều kỷ niệm đã xa.
Mong em hãy coi như mình thêm hành trang quý giá.
Rồi mình đi tiếp thôi, đến lúc vui cười rồi.
Ta gọi tên những điều là mãi mãi.
Điều mãi mãi ta gọi là mai sau.
Mai sau ơi!
Dù ở nơi đâu, ở nơi đây. . . trong trái tim này.
Để ta bên nhau viết tiếp câu chuyện mới, tiếp nối những tháng ngày sáng tươi luôn luôn tồn tại trong ký ức.
Việt Nam trong tim anh hay tim tôi, đều là bình minh sáng ngời.
Niềm đau vẫn mang theo ta im từ lâu.
Cho ta đi cùng nhịp bước chân em xa thật xa về phía trước.
Ngày mai, dang đôi tay ta vươn mình, về một bình minh sáng ngời.
Cùng viết tiếp câu chuyện -Việt Nam. -Có gì đâu, chỉ vài ba niềm đau.
Giờ thì đứng dậy mau, nhìn về hướng mai sau.
Dù chặng đường ta đi trầy xước lắm lem thế nào.
Vì vẫn có tình yêu, chẳng thể không vội tiêu.
Mọi vẫn may rực chiều, cứ kéo hãy bước đi. Điều gì đến cũng sẽ đến thôi, hứa đừng tắt nụ cười.
Ơi những câu hát tình thơ thơ bé, dịu êm ấm áp đêm tình yêu nhỏ bé.
Tôi ở đây nhìn chính tôi vươn mình, thấy thế giới này quá đỗi lung linh.
Như giấc mơ trong mình, chưa một giây vơi cày.
Sẽ mãi mãi luôn đang đầy, vì câu trả lời mai sau.
Ta ước ao những điều là mãi mãi.
Điều mãi mãi ta ước ao, có phải là hôm nay?
Ta nhớ nhung những điều không còn nữa.
Ta nhớ nhung, nhớ nhung ngày hôm -qua.
-Để ta bên nhau viết tiếp câu chuyện mới, tiếp nối những tháng ngày sáng tươi luôn luôn tồn tại trong ký ức. Việt
Nam trong tim anh hay tim tôi, đều là bình minh sáng ngời.
Niềm đau vẫn mang theo đã im từ lâu.
Cho ta đi cùng nhịp bước chân em xa thật xa về phía trước.
Ngày mai, dang đôi tay ta vươn mình, về một bình minh sáng ngời. Cùng viết tiếp câu chuyện Việt Nam.
Có tiếng nói thì thầm bên tai mình, cho ta quên đi những ước mơ dài.
Ta vẫn mơ những điều là mãi mãi, là giấc mơ trong trái tim này.
Đó là chân trời mới, nơi nghìn xưa, mây vẫn trôi. . .
trôi đến hôm nay.
Tłumaczenie na język polski
Opowiedz mi o swoich snach, ale nadal jesteś podekscytowany.
Po wielu nocach słońce zasnęło i jeszcze się nie obudziło.
Wtedy razem koniec jest początkiem.
Podróż minęła, minęło wiele wspomnień.
Mam nadzieję, że uznasz to za cenny bagaż.
No to idziemy dalej, czas się pośmiać.
Nazywamy rzeczy, które są wieczne.
To, co jest wiecznością, nazywamy jutro.
Jutro!
Gdziekolwiek jesteś, tutaj. . . w tym sercu.
Kontynuujmy wspólne pisanie nowej historii, kontynuując jasne dni, które zawsze istnieją w naszej pamięci.
Wietnam w twoim lub moim sercu jest jasnym świtem.
Ból nie daje mi spokoju jeszcze długo.
Pozwól mi iść Twoimi śladami daleko, daleko przed siebie.
Jutro wyciągniemy ramiona, aby osiągnąć jasny świt.
Kontynuujmy pisanie historii – Wietnam. -To nic, to tylko kilka bólów.
Teraz wstań szybko i spójrz w przyszłość.
Nieważne, jak trudna jest nasza podróż.
Ponieważ wciąż jest miłość, nie możemy powstrzymać się od jej pochopnego wydawania.
Po południu wszyscy nadal mają szczęście, po prostu idźcie dalej. Cokolwiek się stanie, stanie się, obiecaj, że nie przestaniesz się uśmiechać.
Och, pieśni miłosne z dzieciństwa, miękkie i ciepłe w tę małą noc miłości.
Jestem tutaj i patrzę, jak się rozciągam, widzę, że ten świat jest taki błyszczący.
Jak sen we mnie, nie minęła nawet sekunda.
Na zawsze będzie pełny, na jutrzejszą odpowiedź.
Pragniemy rzeczy, które trwają wiecznie.
To, czego pragniemy na zawsze, czy jest to dzisiaj?
Tęsknimy za rzeczami, których już nie ma.
Tęsknię, tęsknię za wczoraj.
- Kontynuujmy wspólne pisanie nowej historii, kontynuując jasne dni, które zawsze istnieją w naszej pamięci. Wietnam
W twoim lub moim sercu oba są jasnymi porankami.
Ból, który wciąż noszę, był cichy przez długi czas.
Pozwól mi iść Twoimi śladami daleko, daleko przed siebie.
Jutro wyciągniemy ramiona, aby osiągnąć jasny świt. Kontynuujmy pisanie historii Wietnamu.
Głos szepcze mi do ucha, sprawiając, że zapominam o moich długich snach.
Wciąż marzymy o rzeczach, które trwają wiecznie, marzymy w tym sercu.
To nowy horyzont, po którym chmury płyną od tysięcy lat. . .
minęło do dzisiaj.