23:30

Ja wiem, że się dawno nie widzieliśmy, ale może porozmawiamy?

-Ale ja Pana nie znam.

-Dwudziesta trzecia trzydzieści, zaraz będzie północ i wszystko, co dobre już śpi.

A ja leżę z myślami i patrzę się w sufit, jak bardzo brakuje mi sił.

Może napiszę list, którego nie otworzysz i położę go na stole, tam, gdzie nasze rozmowy i zapomnisz o nim.

Wiesz, ja też zapomnę i tak się skończy wszystko, co było dobre. Nasz czas już przemija.

Możesz wszystko, co tylko chcesz, ale kiedy muzyka będzie bezsilna, proszę, pamiętaj mnie. Nasz czas już przemija.

Możesz wszystko, co tylko chcesz, ale kiedy muzyka będzie bezsilna, proszę, proszę, pamiętaj mnie.

-Ale ja Pana nie znam. -Siedem minut do północy.

Siedzę w moim mieszkaniu, ale czuję się tu obcy. Serce nas zabija tak powoli, to nostalgia.

Zostajemy sami i myślimy - gdybyś nie istniała!

Na stole leży kartka zgięta w pół, z atramentem od łez rozmazanym. Gdy czytam te słowa, brakuje mi tchu.

Co tam jest napisane? Niestety, nie ma miejsca dla nas na tym świecie.

Wsiadam do auta i nie znam tych dróg. Na tylnym siedzeniu leży Twoje zdjęcie.

Każde wspomnienie podzielę na pół. Niestety, nie ma miejsca dla nas na tym świecie.

Wsiadam do auta i nie znam tych dróg. Na tylnym siedzeniu leży Twoje zdjęcie.

Każde wspomnienie podzielę na pół, podzielę na pół. Nasz czas już przemija.

Możesz wszystko, co tylko chcesz, ale kiedy muzyka będzie bezsilna, proszę, pamiętaj mnie. Nasz czas już przemija.

Możesz wszystko, co tylko chcesz, ale kiedy muzyka będzie bezsilna, proszę.