Tekst i tłumaczenie piosenki
Oryginał
Пора завязывать! Мы соберем манатки и оборвем все, что нас связывало с этим.
И не увидимся во снах, и если кайф - это страна, то я в ней точно велакант.
Все будет смыто в унитаз, и удовольствие не стоит ни одной твоей слезы из глаз.
Но я совру, если скажу, что, намотав сотню кругов, я не любил этот маршрут.
Меня связало, как бабуля свитер, и это чувство никогда не сможет стать забытым.
Вся эта боль тогда была некстати, и узелок мой развязался в этой стремной хате.
Я обещал, и я обманывал, опять искал ответы в бесполезных ритуалах и. . .
И что забавно, находил. Я думал, что я не такой, но оказалось, не такой один.
Не все смогли этим пройти путем. Их запах смоет проливным дождем.
Никто не знал, что не скажет "пока" мне. От них остались лишь камни на камне.
Мы веселились до конца и так надеялись найти, что не боялись потерять лица.
Пойдем на все четыре стороны, и что нам Бог подаст, мы, как всегда, поделим поровну.
Давай расплавимся в лучах заката и не оставим им ни фотки, ни координаты.
Будем смотреть, как оживает город шершавым звуком от простуженных таксомоторов.
И поглядим, кто нас искать захочет сквозь путешествия по краю ночи. У нас все время мира на запястье.
Переверни первую в пачке, это на счастье.
Дышать росой на газонах нестриженных и хохотать до боли в ребрах от того, что выжили. Мы были выжимкой из всех этих пиздатых фильмов.
Дыша дорожной пылью, мы отрастили крылья, чтоб отказаться от них, чтобы найти себя в хвосте этой мышиной возни, чтобы секретные слова заново стали пустыми, чтобы простить и попросить, чтобы простили.
Не так уж страшно быть обычным и постучать туда, куда вчера бы ты полез с отмычкой.
Тебе останется на сдачу опыт, и все нормально, хорошо, а не нормально. Похуй!
Свобода может быть ненужной, бросается в глаза, как мы разбрасывались дружбой.
Я подумал о себе так необычно и нечаянно, остался в тишине, она была необычаянна.
И чья вина, что мы такими были? Сколько вина, что мы такими стали?
Спасибо скажем, что не стали пылью, ведь были так, словно были из стали.
Нам точно будет что рассказывать, все четкие флешбеки и все пленки, что размазаны.
Все эти игры разума ни разу не разумные и оттого прекрасные.
Просто подумай и представь, как ты поставишь свою точку в центре чистого листа, а все черновики будут сокровищем наследникам, так что пора завязывать. Это последнее.
Tłumaczenie na język polski
Czas to zakończyć! Zbierzemy nasze rzeczy i odetniemy wszystko, co nas z tym łączyło.
I nie zobaczymy się w snach, a jeśli wysoki jest kraj, to zdecydowanie jestem w nim velakantem.
Wszystko zostanie spłukane w toalecie, a przyjemność nie jest warta ani jednej łzy z twoich oczu.
Skłamałbym jednak, gdybym powiedział, że po przejechaniu stu okrążeń nie podobała mi się ta trasa.
Zrobiłam na drutach jak sweterek babci i tego uczucia nie da się zapomnieć.
Cały ten ból był wtedy nieodpowiedni i mój węzeł rozwiązał się w tym strasznym domu.
Obiecałem i oszukałem, znów szukałem odpowiedzi w bezużytecznych rytuałach i... . .
I co zabawne, znalazłem to. Myślałam, że jestem inna, ale okazuje się, że nie jestem jedyna.
Nie każdemu udało się pokonać tę trasę. Ich zapach zmyje ulewny deszcz.
Nikt nie wiedział, że nie powie mi „do widzenia”. Jedyne, co po nich zostało, to kamienie na kamieniach.
Bawiliśmy się dobrze do samego końca i tak bardzo liczyliśmy na to, że go odnajdziemy, że nie baliśmy się stracić twarzy.
Idźmy we wszystkich czterech kierunkach, a cokolwiek Bóg nam da, to jak zawsze podzielimy się po równo.
Rozpuśćmy się w promieniach zachodzącego słońca i nie zostawiajmy im zdjęć ani współrzędnych.
Popatrzmy, jak miasto ożywa przy dźwiękach zimnych taksówek.
I zobaczmy, kto będzie chciał nas szukać podczas naszych wędrówek o zmierzchu. Cały czas świata mamy na nadgarstku.
Odwróć pierwszą z paczki, to na szczęście.
Wdychaj rosę na nieskoszonych trawnikach i śmiej się, aż zaczną cię boleć żebra, bo przeżyłeś. Wycisnęliśmy się z tych wszystkich gównianych filmów.
Wdychając pył drogowy, wyhodowaliśmy skrzydła, aby je porzucić, aby znaleźć się w ogonie tego mysiego zamieszania, aby sekretne słowa znów stały się puste, aby przebaczyć i prosić o przebaczenie.
Nie jest tak strasznie być zwyczajnym i pukać tam, gdzie wczoraj dosięgnąłbyś kluczem uniwersalnym.
Zostanie ci doświadczenie do zaliczenia i wszystko będzie w porządku, dobre, nie normalne. Pieprzyć to!
Wolność może być niepotrzebna; to uderzające, jak odrzuciliśmy naszą przyjaźń.
Myślałam o sobie tak nietypowo i niespodziewanie, że milczałam, to było niezwykłe.
A czyja wina, że tacy byliśmy? Jak duża jest w nas wina, że tacy się staliśmy?
Dziękuję, powiedzmy, że nie stały się prochem, bo były jakby ze stali.
Na pewno będziemy mieli coś do opowiedzenia, wszystkie wyraźne retrospekcje i wszystkie zamazane filmy.
Wszystkie te gry umysłowe nigdy nie są rozsądne i dlatego piękne.
Pomyśl i wyobraź sobie, jak umieścisz swój punkt na środku czystej kartki, a wszystkie szkice będą skarbem dla spadkobierców, więc czas to związać. To jest ostatni.