Inne utwory od Maifrén
Inne utwory od Gala Nell
Opis
Są takie stany, kiedy wszystko wydaje się w porządku – kawa jest smaczna, niebo błękitne, nawet kot się nie wścieka. A w środku i tak swędzi jakieś „ale”. Jakby życie zapomniało wydać instrukcji, i każdego dnia uczysz się na nowo nie dramatyzować. Chociaż, szczerze mówiąc, wychodzi mi to źle. Bo nawyk trzymania się przeszłości jest jak stary sweter: gryzie, ale szkoda wyrzucić. I znowu ten huśtawkowy tryb: raz natchniony filozof, raz zmęczony sobą maruda. Gdzieś pomiędzy tymi rolami kryje się stabilność, ale wyraźnie nie jest w nastroju. Wydaje się, że nie tyle pragnie się szczęścia, co spokoju. Chociaż kogo my oszukujemy – bez dramatu od razu jest nudno.
Tekst i tłumaczenie piosenki
Oryginał
¿Por qué a veces siento tanto y a veces tan poco?
¿Quién juntará los pedazos del corazón roto?
La inestabilidad es estable en mi vida, un engranaje más, parte de mi rutina que asfixia.
Nada estaba mal, pero algo me asfixia.
Me clava los dientes la melancolía.
Una parte de mí juro que no te olvida.
Y es que estoy enganchada al drama, aunque vaya bien.
Cuando no hay motivos para recaer, siempre atándome a lo caducado.
El cielo azul y sobre mí nublado.
Estoy enganchada al drama, no sé bien por qué.
Vivo acostumbrada a tanto vaivén.
Voy reviviendo traumas del pasado con cada error que me va saturando más y más y más.
Se hace más duro cada vez.
Creo que no me merezco todo este estrés por ninguna estupidez.
Tengo que aprender que no siempre es como quieres, que el amor tiene más formas de las que puedo entender.
Y es que estoy enganchado al drama, aunque vaya bien.
Cuando no hay motivos para recaer, siempre atándome a lo caducado.
El cielo azul y sobre mí nublado.
Estoy enganchada al drama, no sé bien por qué.
Vivo acostumbrada a tanto vaivén.
Voy reviviendo traumas del pasado con cada error que me va saturando más y más y más.
Tłumaczenie na język polski
Dlaczego czasem czuję tak dużo, a czasem tak mało?
Kto poskłada kawałki złamanego serca?
Niestabilność jest stabilna w moim życiu, jest kolejnym trybem, częścią mojej duszącej rutyny.
Nic mi nie było, ale coś mnie dusiło.
Melancholia wbija we mnie zęby.
Część mnie przysięga, że o tobie nie zapomni.
A ja jestem uzależniona od tej dramy, nawet jeśli idzie dobrze.
Kiedy nie ma powodów do nawrotu, zawsze przywiązuję się do tego, co przeminęło.
Niebo nade mną jest błękitne i pochmurne.
Uzależniłam się od dramy, nie wiem dlaczego.
Przyzwyczaiłem się do ciągłego przemieszczania się tam i z powrotem.
Z każdym błędem, który nasyca mnie coraz bardziej i bardziej, na nowo przeżywam traumy z przeszłości.
Za każdym razem jest coraz trudniej.
Chyba nie zasługuję na ten cały stres z powodu czegoś głupiego.
Muszę się nauczyć, że nie zawsze jest tak, jak chcesz, że miłość ma więcej form, niż jestem w stanie zrozumieć.
A ja jestem uzależniona od tej dramy, nawet jeśli idzie dobrze.
Kiedy nie ma powodów do nawrotu, zawsze przywiązuję się do tego, co przeminęło.
Niebo nade mną jest błękitne i pochmurne.
Uzależniłam się od dramy, nie wiem dlaczego.
Przyzwyczaiłem się do ciągłego przemieszczania się tam i z powrotem.
Z każdym błędem, który nasyca mnie coraz bardziej i bardziej, na nowo przeżywam traumy z przeszłości.