Manual De Instrucciones

Czasami życie samo wydaje instrukcję przetrwania – nie w pudełku z telefonem, ale gdzieś pomiędzy poranną kawą a niespodziewanym „w sumie nie jest tak źle”. Tam jest napisane: mniej ciągnąć za sobą niepotrzebnego, częściej włączać piosenki zamiast myśli pełnych niepokoju i nie przepraszać za radość. Wydaje się, że to właśnie jest dorosła wersja wolności – kiedy pozwalasz sobie być tym, kim zawsze byłeś, tylko trochę mądrzej i w wygodnych butach. Piosenka brzmi jak poranne słońce, które przedostaje się do pokoju przez niedokładnie zasłonięte zasłony – ciepłe, natarczywe i trochę bezczelne. Ona jakby mruga: „No co, gotowy znowu żyć na własnych zasadach?” I chce się przytaknąć, szerzej otworzyć okno i zaśpiewać coś o tym, jak wspaniale jest czasem po prostu nie komplikować.