Orang Baru Lebe Gacor

Czasami przeszłość powraca nie w postaci osób, ale w smaku – jak stara kawa, która wydaje się wyblakła, ale nadal pachnie znajomo. W tej piosence śmieje się ona sama z siebie: tak, było, tak, bolało, ale teraz nawet fajnie jest o tym wspominać. Wszystko jest rozrzucone po bitach i doprawione autoironią – zamiast łez parkiet taneczny, zamiast dramatu – lekki klimat„zapomnij i żyj”. Bo miłość jest jak hasło do starego Wi-Fi: jakbyś pamiętał, że było, ale nie chcesz się ponownie łączyć.