Inne utwory od mikah
Opis
Są wieczory, kiedy sufit staje się najbardziej uważnym słuchaczem. Patrzysz na niego jak na nocne niebo i ogarnia cię dziwne uczucie – wszystko wydaje się być na swoim miejscu, ale już nie należy do ciebie. Pokój jest ten sam, gwiazdy są te same, a wewnątrz jakbyś po cichu pakował walizkę.
Piosenka pachnie dorastaniem – tym niezręcznym momentem, kiedy przeszłość wciąż ciągnie cię za rękaw, a przyszłość już macha ci na pożegnanie zza zakrętu. Chcesz zostać, ale nogi same robią krok. Trochę strasznie, trochę smutno, ale gdzieś pod skórą czujesz niecierpliwość. To znaczy, że wszystko jest w porządku.
Tekst i tłumaczenie piosenki
Oryginał
Looking at the stars.
What a funny feeling.
Dreaming in the dark.
Just my bedroom ceiling.
Oh, somehow it all feels so close.
Moving away from the things I've outgrown.
When was I no longer home? All I know.
I don't wanna go yet but I know if I stay.
I'll be wandering around for a way out of this place. Hard to ignore,
I still want more. Can I escape? Is it too late?
I've been tied up in this city where the seasons don't change.
And it's bittersweet to me, but something in me can't wait.
I'm at the door, hard to ignore. Can I escape?
Is it too late?
Days fly in double time and it's catching up to me.
Can't wait till it feels right, so what if I take a leave?
Am I amiss or my innocence terrified of something big for real? I'm at home sick and I'm sick of it.
I don't wanna go yet but I know if I stay.
I'll be wandering around for a way out of this place. Hard to ignore,
I still want more. Can I escape?
Is it too late?
I've been tied up in this city where the seasons don't change.
And it's bittersweet to me, but something in me can't wait.
I'm at the door, hard to ignore. Can I escape?
Is it too late?
I can see a certain harmony.
Gotta grow up eventually.
Can I escape?
Can I escape?
Can I escape?
Tłumaczenie na język polski
Patrząc na gwiazdy.
Co za zabawne uczucie.
Marzę w ciemności.
Tylko sufit w mojej sypialni.
Och, w jakiś sposób to wszystko wydaje się tak blisko.
Odchodzę od rzeczy, z których wyrosłam.
Kiedy nie było mnie już w domu? Wszystko co wiem.
Nie chcę jeszcze iść, ale wiem, czy zostanę.
Będę się włóczyć, szukając sposobu na wydostanie się z tego miejsca. Trudno zignorować,
Wciąż chcę więcej. Czy mogę uciec? Czy jest już za późno?
Utknęłam w tym mieście, w którym pory roku się nie zmieniają.
I jest to dla mnie słodko-gorzkie, ale coś we mnie nie może czekać.
Jestem przy drzwiach, trudno mnie zignorować. Czy mogę uciec?
Czy jest już za późno?
Dni lecą podwójnie i to mnie dogania.
Nie mogę się doczekać, aż wszystko będzie w porządku, a co jeśli wezmę urlop?
Czy coś mi się pomyliło, czy też moja niewinność naprawdę boi się czegoś wielkiego? Siedzę w domu i mam dość.
Nie chcę jeszcze iść, ale wiem, czy zostanę.
Będę się włóczyć, szukając sposobu na wydostanie się z tego miejsca. Trudno zignorować,
Wciąż chcę więcej. Czy mogę uciec?
Czy jest już za późno?
Utknęłam w tym mieście, w którym pory roku się nie zmieniają.
I jest to dla mnie słodko-gorzkie, ale coś we mnie nie może czekać.
Jestem przy drzwiach, trudno mnie zignorować. Czy mogę uciec?
Czy jest już za późno?
Widzę pewną harmonię.
Muszę w końcu dorosnąć.
Czy mogę uciec?
Czy mogę uciec?
Czy mogę uciec?