Inne utwory od Zvonkiy
Opis
Pachnie starym drewnem i francuskim latem – tym, w którym wszystko jest nieco nie na miejscu, ale za to prawdziwe. Głuche basy jakby dochodzą z piwnicy, gdzie ćwiczą„wieczni studenci”, którzy nie wkroczyli w życie, ale za to wpadli w rytm. Głos błąka się między słowami, jakby szukał tego, co ważniejsze: nostalgii za Madonną czy za sobą samym z tamtych czasów – kiedy wydawało się, że kasety nie skończą się, a czas można przewijać.
Wydaje się, że dźwięk został nagrany na taśmie, gdzieś w tle ktoś się śmieje, klaszcze, może nawet nalewa wino. I w tej szorstkości tkwi główny urok: niedoskonałość, której nie trzeba naprawiać. Po prostu słuchaj i pozwól głowie lekko kołysać się w rytm, jakby w starym barze, gdzie nikt się nie spieszy i gdzie wieczór jest zawsze nieco dłuższy niż powinien.
Tekst i tłumaczenie piosenki
Oryginał
Забери меня в ночь, включи фары. Открой двери, мчи через дворы.
Не верю, но ты цвета зари. И мне быть одному здесь не варит. В нагрудный карман я кладу сон.
И падаю в SOS, но я спасен. Я не в бреду, это не прикол.
И моя паранойя тут ни при чем. А тут ты нашла древний свиток. И местами поменяла орбиты.
Как по битому стеклу я злебу и шел. Ведь я только на треть.
Ярче пылай.
Ой, ну и дела.
Ну где ты была?
Ты нашла меня раньше, чем я. Ярче пылай.
Ой, ну и дела.
Ну где ты была?
Ты нашла меня раньше, чем я.
И стали мы заметны, как сильный ливень. Розовыми красками тату набили.
Серые будни смыли. Популярны сильнее, чем синий иней.
Ведь не догорит наш фаер. И по горячим углям мы босиком.
Пара параллелей пересечет. Это мистика, но ты не понтом.
Ты нашла меня раньше, все это так странно.
Тебя не было на картах, а я просто странник.
Я не запер на ключ, ты вошла в эти двери.
Но я верил.
Ярче пылай.
Ой, ну и дела. Ну где ты была?
Ты нашла меня раньше, чем я. Ярче пылай.
Ой, ну и дела.
Ну где ты была?
Ты нашла меня раньше, чем я. Ярче пылай.
Ой, ну и дела.
Ты нашла меня раньше, чем я. Ярче пылай.
Ой, ну и дела.
Ты нашла меня раньше, чем я.
Tłumaczenie na język polski
Zabierz mnie w noc, włącz reflektory. Otwórz drzwi, biegnij przez podwórka.
Nie wierzę, ale jesteś kolorem świtu. A ja nie mogę znieść, że jestem tu sama. Schowałam marzenie do kieszeni na piersi.
I wpadam w SOS, ale jestem zbawiony. Nie mam urojeń, to nie jest żart.
I moja paranoja nie ma z tym nic wspólnego. A potem znalazłeś starożytny zwój. A orbity zmieniły miejsca.
Szedłem ze złością, jakbym chodził po potłuczonym szkle. W końcu jestem tylko trzecią.
Płoń jaśniej.
Och, jej.
Gdzie byłeś?
Znalazłeś mnie zanim ja to zrobiłem. Płoń jaśniej.
Och, jej.
Gdzie byłeś?
Znalazłeś mnie zanim ja to zrobiłem.
I staliśmy się zauważalni, jak ulewna ulewa. Tatuaż został wypełniony różową farbą.
Szara codzienność została zmyta. Bardziej popularny niż niebieski szron.
Przecież nasz ogień nie zgaśnie. I chodzimy boso po rozżarzonych węglach.
Przetnie się kilka podobieństw. To mistycyzm, ale nie jesteś na pokaz.
Znalazłeś mnie wcześniej, to wszystko jest takie dziwne.
Nie było cię na mapach, a ja byłem tylko wędrowcem.
Nie zamknąłem go, to ty wszedłeś tymi drzwiami.
Ale wierzyłem.
Płoń jaśniej.
Och, jej. Gdzie byłeś?
Znalazłeś mnie zanim ja to zrobiłem. Płoń jaśniej.
Och, jej.
Gdzie byłeś?
Znalazłeś mnie zanim ja to zrobiłem. Płoń jaśniej.
Och, jej.
Znalazłeś mnie zanim ja to zrobiłem. Płoń jaśniej.
Och, jej.
Znalazłeś mnie zanim ja to zrobiłem.