Jupiter

Czasami życie zamienia się w plan filmowy z przepalonymi reflektorami – raz jest zbyt ciemno, a raz oślepiająco jasno. Wydaje się, że w końcu znów stoisz w centrum kadru, ale dźwiękowiec wciąż szepcze:„A kim ty jesteś w tej scenie?”. Pomiędzy oklaskami a utraconymi lokalizacjami w komunikatorze rośnie nowa wersja siebie – nieco głośniejsza, nieco odważniejsza, ale wciąż z drżeniem w głosie. I niech w świetle reflektorów wszystko wydaje się jaśniejsze niż jest w rzeczywistości – czasami właśnie tam, w tym oślepieniu, następuje prawdziwe dorastanie.