Ten świat należy do nas

Kawa jest mocna, silnik mruczy – i wydaje się, że wszystko w końcu się zgadza: poranek, pogoda, nastrój. Miasto jakby śpiewa zielonymi światłami, asfalt lśni jak zaproszenie. W powietrzu unosi się przeczucie czegoś właściwego – nie wielkiego, nie przełomowego, po prostu po ludzku dobrego.

Podczas gdy niektórzy snują plany na życie, inni budują je z jednej piosenki, kilku łyków wolności i cudzych pocałunków w centrum hałaśliwego miasta. W takie noce nie ma dramatu, za to jest dużo światła, gorąca i lekkiego szaleństwa, które potem wspomina się z uśmiechem. Bo są chwile, kiedy naprawdę wydaje się, że ten świat jest nasz. Choćby na trzy zwrotki.