Drag

Na początku wszystko wygląda całkiem przyzwoicie – siedzieć spokojnie, uśmiechać się, udawać„grzeczną dziewczynkę”. Ale gdy się przyjrzeć bliżej, ten wypolerowany obraz zaczyna pękać: tabletki nie pomagają, medytacja zamienia się w nerwowe„no dalej, pracuj”, a uśmiech przykleja się do twarzy gorzej niż plaster do mokrej skóry.

I nagle pośród tej wypolerowanej samokontroli wybucha gorączka – ciężka, lepka, jakby ktoś włączył lampę lutowniczą i zapomniał ją wyłączyć. Ciepło narasta, wypala resztki przyzwoitości i zamienia kruche„staram się być poprawna” w ogłuszający fontannę„niech to wszystko pójdzie w diabły”.

Utwór jest jak pamiętnik człowieka, który próbował być wygodny, ale w końcu nauczył się słuchać nie oklasków innych, ale własnego szaleńczo bijącego serca.

Operator kamery i korekcja kolorów: Julian Varès

Reżyser: Frankie Logan

Projekt graficzny: Wade Jeffery i Lorenzo Fanton

Fryzury i makijaż: Simona Terlow / Alisha Verze (Stache)

Montaż: Jawshy4eva

Reżyser: Yumi Zuma