Denali

Upał ogarnia tak, jakby powietrze samo grało na instrumencie. Kwiaty, ogień, ruch - wszystko zamienia się w rytm, w którym słowa są prawie zbędne. Dźwięki to wznoszą się, to opadają iskrami, a pośród tego upału nagle pojawia się odbicie - jakbyś patrzył na siebie w krzywym zwierciadle i mimo wszystko wierzył: oto jest, rzeczywistość. Muzyka pulsuje jak serce bijące z maksymalną częstotliwością i wydaje się, że sama rzeczywistość dostosowuje się do tego rytmu.