Clímax

Słuchanie tego utworu jest jak zanurzenie się w świecie, w którym adrenalina nie tylko pulsuje, ale i porywa. Każdy akord jest jak uderzenie pioruna, które przenika do kości. Kawa, euforia, nerwowe podekscytowanie mieszają się, tworząc szaloną mieszankę, a przed nami tylko ten moment, kiedy załamanie nie jest bólem, ale wyzwoleniem. Ten punkt kulminacyjny tak pociąga: wszystko staje się nieistotne, kiedy oczy spotykają się w ciemności. W tym momencie przyspiesza puls, a myśli rozbiega się. To wszystko to konfrontacja i ucieczka. Ratunkiem jest przyspieszenie, nie zatrzymywanie się, zapomnienie o wszelkiej kontroli. Wszystko zamienia się w huragan emocji, w którym nie ma granic – jest tylko jasny błysk.