Polskie Drogi

Oryginał

Nie wie nikt, ile jeszcze przed nami. Chcemy spełniać sny, odkąd jesteśmy mali.

Większy kwit, a my ciągle tacy sami. Ale powiedz, czy się to w nas kiedyś wypali?

Może. Póki co, no to napieram. Ta droga pod górę jak przez Terak.

Nowy sezon, ale stary serial.

Kiedyś na tych ścianach boazeria, dzisiaj trochę bardziej są popsute wnętrza. Miałem tak jak Ty, bez kapitału w kiermanie.

Chciałem zdobyć szczyt i nie ostrzaleć jak Kanie. Polski street tu, gdzie kamienie na szaniec.

Na warszawski screen odnalazłem medykament. To nie SSRI czy opioid.

Jestem tu, gdzie z nami swoi. O tym nie pisze tabloid.

W stronę słońca robię drogi, w stronę wiktorii, przez te nasze ukochane polskie drogi.

Co by nie mówili, to tu jest nasz dom i będę go bronił słowem i karabinem.

Wyruszyłem w drogę, choć panował sztorm z nadzieją, że zło całe minie za chwilę.

Dopóki nie zapali się rezerwa, jestem w trasie.

Nagrywałem w szafie, jak nic się nie działo w rapie. Przysięgałem mace, że wyjdziemy z tego razem.

Zniknąłem za -horyzontem zardzewiałym pick-upem. -Sam Bóg wie, ile jeszcze nas czeka.

Cieszy mnie radość drugiego człowieka. Wiesz jak jest.

Znowu z ziomalami beka, bo jak witamina D w tych tabletkach.

Znowu nuta nostalgii tak jak Total 90 i Kilerów dwóch na starej kasecie wideo. Aż nie dowierzam, jak to szybko przeminęło.

Niejeden raz poszedł za to kielon i niejeden pójdzie.

Znowu sobie krążę tu i ówdzie. Wiem, że inni mają jeszcze bardziej tu pod górkę.

Widzę, z jakim trudem muszą mierzyć się tu ludzie. Ja nie miałem tak źle. Za to dziękuję.

Drodzy moi, posłuchajmy sobie tej melodii.

Przyznaję, że zdarzyło się przy niej łezkę uronić. Ukochane polskie drogi, ukochane polskie drogi.

Co by nie mówili, to tu jest nasz dom i będę go bronił słowem i karabinem.

Wyruszyłem w drogę, choć panował sztorm z nadzieją, że zło całe minie za chwilę.

Dopóki nie zapali się rezerwa, jestem w trasie.

Nagrywałem w szafie, jak nic się nie działo w rapie. Przysięgałem mace, że wyjdziemy z tego razem.

Zniknąłem za horyzontem zardzewiałym pick-upem.

Co by nie mówili, to tu jest nasz dom i będę go bronił słowem i karabinem.

Wyruszyłem w drogę, choć panował sztorm z nadzieją, że zło całe minie za chwilę. Dopóki nie zapali się rezerwa, jestem w trasie.

Nagrywałem w szafie, jak nic się nie działo w rapie.

Przysięgałem mace, że wyjdziemy z tego razem. Zniknąłem za horyzontem zardzewiałym pick-upem.