Inne utwory od SODA LUV
Opis
Wydany: 27.03.2026
Tekst i tłumaczenie piosenki
Oryginał
Меня везёт таксист, смотрю в окно, оно как экран.
На нём я видел, как закладчик зарывает талант. И жизнь сгорает, как закрученный блант.
Дорога выстлана гвоздями, и короткий путь ведёт к облакам.
В этом экране видел много лиц зарёванных мам, что не дождались, когда пацаны уйдут по домам.
Мы дали слово разделить нашу печаль пополам, но огорчает, что все делят только радость на грамм.
Я видел, как они кричали и топили за глан. Но нахуй держать слово, если можно сделать за гран?
Сложно признаться тем, кто верил, что ты просто солгал, что твоя дружба это просто слова.
Перья шепчут ножи в спине, с их лезвий стекает смола.
Ветер вновь начал дуть в мои паруса, когда забрал их слова.
Йоу, о.
Ловить на слове только тот себе может позволить, кто в подспорье и в кайфы, и в горе, в ком есть сила воли, а не пиздоболия о дружбе и о чем-то трушном.
Пацан, кто тихо ссыт в ушко, даже не подружка.
И я иду один по лужам, не спеша, неуклюже, выдыхая дым наружу. Кашель как симптом, как люша.
И сердце тверже с каждым годом уже не из плюша. Ушлые от плюшки отлетают, опыт будто клюшка.
Я забил в бок, но не слетел с резьбы. Я вижу то, что они хотят скрыть.
Я дам им повод поумерить прыть, стирая пыль со слова правда, погасил их пыл. Они закрыли рты.
Йоу! Я забил в бок, но не слетел с резьбы. Я вижу то, что они хотят скрыть.
Я дам им повод поумерить прыть, стирая пыль со слова правда, погасил их пыл.
Они закрыли рты.
Перья шепчут ножи в спине, с их лезвий стекает смола.
Ветер вновь начал дуть в мои паруса, когда забрал их слова.
Перья шепчут ножи в спине, с их лезвий стекает смола.
Ветер вновь начал дуть в мои паруса, когда забрал их слова.
Tłumaczenie na język polski
Prowadzi mnie taksówkarz, patrzę przez okno, to jest jak ekran.
Widziałem na nim, jak lombard zakopuje talent. A życie wypala się jak pokręcony blant.
Droga jest wybrukowana gwoździami, a skrót prowadzi do chmur.
Na tym ekranie widziałam wiele twarzy płaczących matek, które nie mogły się doczekać powrotu chłopców do domu.
Daliśmy słowo, że podzielimy się smutkiem na pół, ale przygnębiające jest to, że wszyscy dzielą się radością tylko w jednej uncji.
Widziałem, jak krzyczeli i tonęli, szukając żołędzi. Ale po co do cholery dotrzymywać słowa, skoro można to zrobić za grosze?
Trudno przyznać się tym, którzy wierzyli, że kłamiesz, że twoja przyjaźń to tylko słowa.
Pióra szepczą do noży w plecach, z ich ostrzy kapie smoła.
Wiatr znów zaczął wiać w moje żagle, zabierając im słowa.
Joł, och.
Tylko on może sobie pozwolić na to, aby mu wierzyć na słowo, który pomaga zarówno w wzlotach, jak i w żałobie, w którym jest siła woli, a nie bzdury o przyjaźni i czymś strasznym.
Facet, który cicho sika mu do ucha, nie jest nawet dziewczyną.
I idę samotnie przez kałuże, powoli, niezdarnie, wydychając dym na zewnątrz. Kaszel jako objaw, jak Lyusha.
A serce z każdym rokiem staje się silniejsze, nie jest już z pluszu. Przebiegłi uciekają od bułek, doświadczenie jest jak kij.
Uderzyłem go w bok, ale nie odleciałem od nici. Widzę, co chcą ukryć.
Dam im powód, aby złagodzili swoją zwinność, otrzepałem kurz ze słowa prawda, zgasiłem ich zapał. Zamknęli usta.
Ej! Uderzyłem go w bok, ale nie odleciałem od nici. Widzę, co chcą ukryć.
Dam im powód, aby złagodzili swoją zwinność, otrzepałem kurz ze słowa prawda, zgasiłem ich zapał.
Zamknęli usta.
Pióra szepczą do noży w plecach, z ich ostrzy kapie smoła.
Wiatr znów zaczął wiać w moje żagle, zabierając im słowa.
Pióra szepczą do noży w plecach, z ich ostrzy kapie smoła.
Wiatr znów zaczął wiać w moje żagle, zabierając im słowa.