Kaosa Vurgun

Tłumaczenie na język polski

To było tak, jakbym powstał z popiołów po wojnie.

Noc z moimi trującymi myślami.

Byłem energiczny. Życie i śmierć w mieście i turystyce.

Chodziło o przywileje i przywileje.

Z dźwiękiem buta podeszła do mnie nikotynowa kobieta.

„Nie było ani dobra, ani zła. Była uraza” – powiedział tylko.

Ma kiepski makijaż i blond włosy. To tak, jakby wokół mnie zwymiotowano przestarzałość.

Nie chciało mi się słuchać, chciałam porozmawiać.

Odwróciłem wzrok i spojrzałem na widok. Czcigodne palmy ugięły kolana.

Kołysało się na wietrze po stronie, na którą patrzyłem. Chciałam, żeby odszedł.

Moja krew była po samotności.

Noc i znaczenie ledwo się łączyły. Obserwowanie ludzi przypomniało mi o moim końcu.

Starałem się nie patrzeć na kobiety wokół mnie. Objęłam się, ale potem też.

Byłem pokryty rdzą. Wszędzie jestem brudny. "Cholera!" powiedziałem. „Żyję.

„Krzyknęłam.

W ustach czuje zapach alkoholu. „Ta kawiarnia nigdy nie miała zostać ukończona. To nie zniknie” – powiedział.

„Dokąd to ostatecznie zmierza?” Wiatr w tamtych czasach był bardzo ostry.

„Pomarzę trochę” – powiedziałem mu. „Marzenia utrzymują cię przy życiu.” "Głupie gadanie!" powiedział.

– To wszystko bzdury. Roześmiał się.

Jej szminka jest blada.

– Czy wszystko musi być okropne? powiedział.

„Tak” powiedziałem. "Musieć." Zaśmiał się. – Tak – powiedział. „Tak, musi.

„Mam zamiar to zakończyć, żeby to się skończyło” – powiedział.

„Wygląda na to, że te tortury zadawano mnie. Oczywiście tylko w myślach. W przeciwnym razie jestem tchórzem od urodzenia.

„ „Pocałuj mnie” – powiedział. Spojrzał na moją twarz. Nie poruszyłam się. Jest trochę załamana. „OK, nie całuj mnie.

– powiedział. „Nie rób tego” – powiedziałem. „Nie mam ochoty się całować. Tu nie chodzi o ciebie.

Błędy piętrzą się na błędach.

„powiedział. Spojrzał i uśmiechnął się. Tam też był ból. Jego twarz zrobiła się trochę blada.

„Jestem taki z natury” – powiedział. „Jestem duszą mającą obsesję na punkcie chaosu. Zupełnie jak w tej powieści”.

Nudziło mi się, więc powiedziałem rachunek. Moja mama była chora. Zawsze o tym myślałem. Miałem córkę, córkę.

Dobrze, że był. „Nie czuję się dobrze” – powiedział. „Nie czuję się dobrze. Wszystko jest takie złe.

„Powiedziałem: «Idę». „Jutro mam dużo pracy”. To było oczywiście kłamstwo.

„OK” – powiedział. Pocałowałem go w policzek. Pogłaskałem ją po tyłku.

Poczułem się dobrze, ani trochę.

Wyszedłem. Nie poczułem ulgi. Nie należałem nigdzie. Miałem przed sobą całe życie do przeżycia.

To mnie znudziło. Gdyby teraz była apokalipsa, trzęsienie ziemi.

Chciałabym, żeby usunął wszystko na raz.

Na zewnątrz nie było już palm. Beton, beton, asfalt i beton.

Podałem taksówkarzowi adres. Zasnąłem w okruchach swoich myśli.

Kobieta z mojego snu przemówiła. „Masz zamiar to zakończyć dla samego dobra.

Mam wrażenie, że te tortury zadawano mnie. Skończyć, zakończyć wszystko na raz.

Oczywiście tylko w myślach, w przeciwnym razie jesteś tchórzem w swojej postawie.

„Oczywiście tylko w myślach, w przeciwnym razie będziesz tchórzem w swojej postawie. "

Obudziłem się, dotarliśmy. Wysiadłem i wszedłem do mojego domu. Supalawista mający obsesję na punkcie chaosu, jak my wszyscy.

Wierzył tylko w siebie. Podobnie jak ja, jak każdy człowiek na świecie.

Byłem pokryty rdzą, wszędzie glina.

Powiedziałem, do cholery, życie nie jest tego warte, pieniądze są tego warte.

Powiedziałem, do cholery, życie nie jest tego warte, pieniądze są tego warte.

Czy zadzwoniłeś do mnie wideo? Brawo, niech żyjesz.