Czerwone korale

Oryginał

Czerwone korale, czerwone niczym wino.

Korale z poliarze biny i łzy dziewczyny i wielbiący.

Z miasta płaszcz i korale me.

On pochwalił i rzekł, że ze mną zatańczyć chce.

Jego dżins i mej bluzki welon zwarły się w tango w net.

We włosy miał zdarty szelest.

Potem mnie na wycieczkę wziął i na wycieczce tej mą bieluśką bluzkę zmiął.

Wszyscy mi zazdrościli tam, gdy wróciłam i gdy w pomiętej bluzeczce szłam.

Czerwone korale, czerwone niczym wino.

Korale z poliarze biny i łzy dziewczyny i wielbiący.

Wczoraj też na tych tańcach był, a na włosach mu żel jak w świeczysty księżyc lśnił.

Tyle że z Kryśką cały czas tańczył, a w stronę mą nie spojrzał ni jeden raz.

Z innym zatańczę, gdy z tą Kryśką będziesz ty. A potem czemu nie?

Niech inny bluzkę mnie. Naj, naj, naj, naj, naj, naj.

Naj, naj, naj, naj, naj, naj, naj, naj, naj, naj, naj, naj, naj, naj, naj, naj, naj, naj, naj.

Bo nigdy ani raz nie podszedł w moją stronę.

W głowie to jedno, jak mogło odejść w spokoju. Ale czerwone korale miała, czerwone jak wino.

Korale w polnej rabinie, korale pełne nadziei.

Miną się te miny. Sama płacze, a ten sobie cztery chcał. I znów jakby to był pierwszy raz.

Jakby to był jej pierwszy raz.

Jakby to był pierwszy raz.

I niezapomny pierwszy raz.