Inne utwory od Ultimo
Opis
Kompozytor: Niccolò Moriconi
Autor tekstów: Niccolò Moriconi
Tekst i tłumaczenie piosenki
Oryginał
Provo a dimenticare scelte che fanno male. Abbraccio le mie certezze, provo a darmi da fare.
Ma ancora non riesco a capire se il mondo un giorno io potrò amarlo.
Se resto chiuso a dormire, quando dovrò incontrarlo?
Quello che cerco di dire, da quando scappavo da tutto, quando ridevano in gruppo, tornavo e scrivevo distrutto, è che ho gridato tanto.
In classe non ero presente, sognavo di vivere in alto, dimostrare che ero un vincente.
E quando ho incontrato me stesso, mentre correvo di notte, gli ho urlato di odiarlo contro e lui ha diviso le rotte. Ma guarda che strana la sorte.
Oggi che mi sento bene, io lo rincontro per strada, gli chiedo di ridere insieme.
Dimmi che cosa resta, se vivi senza memoria, perdo la voce, cerco la pace, lascio che la vita viva per me.
Dimmi che cosa senti, se scopri di avere paura, brucio i consigli, alzo il volume, l'ansia nasconde i sorrisi che ha.
Dimmi che cosa vedi, quando ripensi al domani, quali domande, quante risposte, forse domani ripeti forse. E vivo coi sogni appesi, vivo coi sogni appesi.
Girano le pareti, vivo, vivo coi sogni appesiii.
Quando ascoltavo la gente parlare mentre dava lezioni, non ho saputo imparare ed ora disegno le delusioni e le conclusioni.
Facile avere ambizioni, un po' meno concretizzarle.
Ero un bambino diverso, odiavo chi amava e aspettava l'inverno.
Sempre collocato nel gruppo dei perdenti, in questo percorso a chi c'ho intorno ho dato un sorriso e mille incidenti.
Ma mando avanti la ruota, io lascio che giri da sé, riesci a capirmi solo se hai sempre voluto qualcosa che non c'è.
E adesso tirando le somme non sto vivendo come volevo, ma posso essere fiero di portare avanti quello che credo.
Da quando ero bambino, solo un obiettivo.
Salarlo gli ultimi per essere il primo!
Dimmi che cosa resta, se vivi senza memoria, perdo la voce, cerco la pace, lascio che la vita viva per me.
Dimmi che cosa senti, se scopri di avere paura, brucio i consigli, alzo il volume, l'ansia nasconde i sorrisi che ha.
Dimmi che cosa vedi, quando ripensi al domani, quali domande, quante risposte, forse domani ripeti forse.
E vivo coi sogni appesi, vivo coi sogni appesi, girano le pareti, io vivo coi sogni appesiii.
Dimmi che cosa resta, se vivi senza memoria, perdo la voce, cerco la pace, lascio che la vita viva per me.
Dimmi che cosa senti, se scopri di avere paura, brucio i consigli, alzo il volume, l'ansia nasconde i sorrisi che ha.
Dimmi che cosa vedi, quando ripensi al domani, quali domande, quante risposte, forse domani ripeti forse.
E vivo coi sogni appesi, vivo coi sogni appesi, girano le pareti, vivo, vivo coi sogni appesiii.
Da quando -ero bambino, solo un obiettivo.
-Salarlo gli ultimi per -essere il primo!
-Da quando ero bambino, solo un obiettivooo!
Salarlo gli ultimi per essere il primo!
Da quando ero bambino, solo un obiettivo!
Salarlo gli ultimi per essere il primo!
Grazie ragazzi, veramente col cuore.
Mi state, mi date un amore che, che non so descrivere.
Vi guardo negli occhi, grazie, grazie a tutti.
Fate un grande applauso alla mia grande band, per favore. Un grande, grandissimo applauso.
Ai fiati, un grande applauso per favore a Davide, Alessandro e Cucchiooo!
Alla chitarra,
Rufooo!
Ai cori, un grande applauso per Alice e il mio maestro di vita e di musica, Pierluuu!
Al basso,
Silvia Ottanaaa!
From New York City, alla batteria, un grande applauso per Miluuus Cianciooo!
Al pianoforte, il maestro
Jacopo Carlinii!
Alle tastiere, Eriiick Jain!
Agli archi, Chiara, Marco, Tommaso ed Alessia!
Alla chitarra, qui, un grande applauso per
Manuelino!
Ma davanti a me.
Davanti a me.
Davanti a me! Ultima!
Grazie!
Grazie!
Non smettete mai di credere nelle favole!
Grazie! Grazie!
Tłumaczenie na język polski
Próbuję zapomnieć o wyborach, które bolą. Akceptuję swoje pewności, próbuję zająć się czymś.
Ale wciąż nie rozumiem, czy pewnego dnia będę w stanie pokochać świat.
Jeśli nie będę mógł spać, kiedy będę musiał się z nim spotkać?
Odkąd od wszystkiego uciekłam, kiedy śmiali się grupami, wróciłam i pisałam zniszczona, próbowałam powiedzieć, że dużo krzyczałam.
Nie było mnie na zajęciach, marzyłam o tym, żeby żyć na haju i udowodnić, że jestem zwycięzcą.
A kiedy spotkałam siebie, biegnącą nocą, krzyknęłam, że go nienawidzę, a on rozdzielił trasy. Ale spójrz, jaki dziwny jest los.
Dziś, kiedy czuję się już dobrze, spotykam go na ulicy i proszę, żeby się razem pośmiali.
Powiedz mi, co pozostaje, jeśli żyjesz bez pamięci, tracę głos, szukam spokoju, pozwalam życiu żyć dla mnie.
Powiedz mi, co czujesz, jeśli odkryjesz, że się boisz, spalam rady, zwiększam głośność, niepokój ukrywa jego uśmiechy.
Powiedz mi, co widzisz, kiedy myślisz o jutrze, jakie pytania, ile odpowiedzi, może powtórz jutro. I żyję z wiszącymi marzeniami, żyję z wiszącymi marzeniami.
Ściany się obracają, żyję, żyję z marzeniami wiszącymi.
Kiedy słuchałam, jak ludzie rozmawiają na lekcjach, nie wiedziałam, jak się uczyć i teraz wyciągam rozczarowania i wnioski.
Łatwo jest mieć ambicje, trudniej je realizować.
Byłam innym dzieckiem, nienawidziłam tych, którzy kochali i czekali na zimę.
Zawsze umieszczany w grupie przegranych, w tej podróży dałem uśmiech i tysiąc wypadków osobom wokół mnie.
Ale pcham koło do przodu, pozwalam mu się samo kręcić, możesz mnie zrozumieć tylko wtedy, gdy zawsze chciałeś czegoś, czego nie ma.
A teraz, biorąc wszystko pod uwagę, nie żyję tak, jak chciałem, ale mogę być dumny z kontynuowania tego, w co wierzę.
Od dziecka miałem tylko jeden cel.
Posolić ostatniego, aby być pierwszym!
Powiedz mi, co pozostaje, jeśli żyjesz bez pamięci, tracę głos, szukam spokoju, pozwalam życiu żyć dla mnie.
Powiedz mi, co czujesz, jeśli odkryjesz, że się boisz, spalam rady, zwiększam głośność, niepokój ukrywa jego uśmiechy.
Powiedz mi, co widzisz, kiedy myślisz o jutrze, jakie pytania, ile odpowiedzi, może powtórz jutro.
I żyję wiszącymi marzeniami, żyję wiszącymi marzeniami, ściany się obracają, żyję wiszącymi marzeniami.
Powiedz mi, co pozostaje, jeśli żyjesz bez pamięci, tracę głos, szukam spokoju, pozwalam życiu żyć dla mnie.
Powiedz mi, co czujesz, jeśli odkryjesz, że się boisz, spalam rady, zwiększam głośność, niepokój ukrywa jego uśmiechy.
Powiedz mi, co widzisz, kiedy myślisz o jutrze, jakie pytania, ile odpowiedzi, może powtórz jutro.
I żyję wiszącymi marzeniami, żyję wiszącymi marzeniami, ściany się obracają, żyję, żyję wiszącymi marzeniami.
Odkąd byłem dzieckiem, miałem tylko jeden cel.
-Posolić ostatniego, aby -być pierwszym!
-Od dziecka miałem tylko jeden cel!
Posolić ostatniego, aby być pierwszym!
Od dziecka miałem tylko jeden cel!
Posolić ostatniego, aby być pierwszym!
Dziękuję wam, naprawdę, z głębi serca.
Kochasz mnie, dajesz mi miłość, której nie potrafię opisać.
Patrzę wam w oczy, dziękuję, dziękuję wszystkim.
Proszę o gromkie brawa dla mojego wspaniałego zespołu. Wielki, ogromny aplauz.
Jeśli chodzi o instrumenty dęte, należą się gromkie brawa dla Davide, Alessandro i Cucchiooo!
Na gitarze
Rufu!
Chórom należą się wielkie brawa dla Alicji i mojego nauczyciela życia i muzyki, Pierluuu!
na basie,
Sylwia Ottanaaa!
Z Nowego Jorku, na perkusji, gromkie brawa dla Miluuusa Cianciooo!
Przy fortepianie mistrz
Jacopo Carlini!
Na klawiszach Eriiick Jain!
Na sznurkach Chiara, Marco, Tommaso i Alessia!
Tu na gitarze gromkie brawa dla
Manuelino!
Ale przede mną.
Przede mną.
Przede mną! Ostatni!
Dziękuję!
Dziękuję!
Nigdy nie przestawaj wierzyć w bajki!
Dziękuję! Dziękuję!