Inne utwory od Ultimo
Opis
Kompozytor: Niccolò Moriconi
Autor tekstów: Niccolò Moriconi
Tekst i tłumaczenie piosenki
Oryginał
Io non lo so cosa ci faccio qui.
A pensare no, a dire a tutti di sì.
Mi ricordo di sogni, progetti, diverse magie.
A vivere dentro un cortile, a vivere senza bugie.
Ho vissuto più vite in un giorno, non ci crederai.
Siamo fatti tutti un po' così: occhi forti e cuori fragili.
Io non lo so cosa mi manca qui.
E vivo una vita come quelle dei film.
Fra gli attori, comparse, risate e malinconie.
A fissare in un bar una donna e di colpo sentirla già mia.
Forte!
Se parlassi la mia lingua ora ti direi che mai.
Ho vissuto più vite in un giorno e non ci crederai.
Siamo fatti tutti un po' così.
Ah, se potessi uscire dal mio corpo forse lo farei.
Ma solo per restarti sempre intorno e dirti come stai.
Siamo fatti tutti un po' così: occhi forti e cuori fragili.
Stavamo su una barca al centro del tuo mare, lontano dai rumori, vicino alle risate. Volevo darti un sogno, ma non ci sono riuscito.
Volevi darmi tutto e adesso l'ho capito.
Siamo fatti tutti un po' così.
Ah, se potessi uscire dal mio corpo adesso lo farei.
Ma solo per restarti sempre intorno e chiederti come stai, come stai.
Siamo fatti tutti un po' così: occhi forti e cuori fragili. Oh, oh.
Siamo fatti tutti un po' così: senza parole e gli occhi lucidi.
Tłumaczenie na język polski
Nie wiem, co tu robię.
Myśleć nie, mówić wszystkim tak.
Pamiętam sny, projekty, różne zaklęcia.
Żyć na podwórzu, żyć bez kłamstw.
Przeżyłem wiele żyć jednego dnia, nie uwierzysz.
Wszyscy jesteśmy trochę tacy stworzeni: mocne oczy i kruche serca.
Nie wiem, czego mi tu brakuje.
A ja prowadzę życie jak na filmach.
Wśród aktorów statystów, śmiech i melancholia.
Gapię się na kobietę w barze i nagle czuję, jakby była już moja.
Mocny!
Gdybyś teraz mówił w moim języku, nie powiedziałbym ci nigdy.
Przeżyłem wiele żyć w ciągu jednego dnia i nie uwierzysz.
Wszyscy jesteśmy trochę tak stworzeni.
Ach, gdybym mógł wydostać się ze swojego ciała, może bym to zrobił.
Ale żeby zawsze być przy tobie i mówić ci jak się masz.
Wszyscy jesteśmy trochę tacy stworzeni: mocne oczy i kruche serca.
Byliśmy na łodzi na środku waszego morza, z dala od hałasu, blisko śmiechu. Chciałem dać ci sen, ale nie mogłem.
Chciałeś mi dać wszystko i teraz to rozumiem.
Wszyscy jesteśmy trochę tak stworzeni.
Ach, gdybym mógł teraz wydostać się ze swojego ciała, zrobiłbym to.
Ale żeby zawsze być przy tobie i pytać jak się masz, jak się masz.
Wszyscy jesteśmy trochę tacy stworzeni: mocne oczy i kruche serca. Och, och.
Wszyscy jesteśmy trochę tacy: oniemiały i ze łzami w oczach.