Inne utwory od The Urs
Opis
Producent: Vlad Lucan
Autor tekstów: Scurtu Ghoerghe
Tekst i tłumaczenie piosenki
Oryginał
Buzele uită cuvintele, dar nu pot să uite dorul lăsat de primul sărut.
Eu pe toate aș accepta să le uit de tot, doar ca să mai port pe buze cuvântul tău.
Nu ai cum să ascunzi tot cerul c-un singur nor. Cine, cine te-a ascuns până te-am cunoscut?
Nici rănile din trecut nu știam că dor până m-ai îmbrățișat tu și au trecut.
Cum reușești să-mi pui ceru-n brațe când mă îmbrățișezi?
Ca un naufragiat însetat de viață, așteptând să mă salvezi.
Sub avalanșa brațelor ascunde-mi rănile ce dor.
Cum reușești să-i pui ceru-n brațe pe un simplu muritor?
Nu doar cine-i singur știe ce e ăla dor.
Nu oricine hoinărește e rătăcit.
Când fericirea stă în drum pentru-un călător, atunci orice drum din lume e fericit.
Fericirea mea în lume e însăși tu oriunde, unde căile tale m-ar lăsa.
Chiar dacă nu-s locuri în care m-am născut, ele-mi sunt natale acolo, ni, inima mea.
Cum reușești să-mi pui ceru-n brațe când mă îmbrățișezi?
Ca un naufragiat însetat de viață, așteptând să mă salvezi.
Sub avalanșa brațelor ascunde-mi rănile ce dor.
Cum reușești să-i pui ceru-n brațe pe un simplu muritor?
Tłumaczenie na język polski
Usta zapominają słów, ale nie mogą zapomnieć tęsknoty pozostawionej przez pierwszy pocałunek.
Zgodziłbym się zapomnieć o wszystkim, żeby tylko mieć Twoje słowo na ustach.
Nie zakryjesz całego nieba jedną chmurką. Kto, kto cię ukrywał, dopóki cię nie poznałem?
Nawet nie wiedziałam, że rany z przeszłości bolą, dopóki mnie nie przytuliłaś i one nie minęły.
Jak udaje ci się wziąć niebo w moje ramiona, kiedy mnie przytulasz?
Jak rozbitek spragniony życia, czekający, aż mnie ocalisz.
Pod lawiną broni ukryj moje bolące rany.
Jak udaje ci się złożyć niebo w ramiona zwykłego śmiertelnika?
Nie tylko samotni wiedzą, co to za tęsknota.
Nie każdy, kto wędruje, jest zagubiony.
Kiedy szczęście staje na drodze podróżnika, wtedy każda droga na świecie jest szczęśliwa.
Moim szczęściem na świecie jesteś ty sam, gdziekolwiek mnie zawiodą twoje drogi.
Nawet jeśli nie ma miejsc, w których się urodziłem, są tam moje narodziny, moje serce.
Jak udaje ci się wziąć niebo w moje ramiona, kiedy mnie przytulasz?
Jak rozbitek spragniony życia, czekający, aż mnie ocalisz.
Pod lawiną broni ukryj moje bolące rany.
Jak udaje ci się złożyć niebo w ramiona zwykłego śmiertelnika?