Inne utwory od Gonza Silva
Opis
Kierunek A&R: Anna Rivera
Nieznany: Carlos Brandi
Producent: Carlos Brandi
Menedżer A&R: Edgar Bohórquez
Menedżer A&R: Franscisco Granados
Nieznany: Gonzalo Augusto Silva Ojeda
Producent: Gonzalo Augusto Silva Ojeda
Producent wykonawczy: Gonzalo Augusto Silva Ojeda
Nieznany: Gonzalo Augusto Silva Ojeda
Wokal w tle: Gonzalo Augusto Silva Ojeda
Kierunek A&R: Isabel Croce
Inżynier masteringu: Lewis Pickett
Nieznany: Oliver Niño
Inżynier miksowania: Rodrigo Crespo
Nieznany: Rodrigo Crespo
Producent: Rodrigo Crespo
Nieznany: Rodrigo Crespo
Scenariusz: Alexander Palmer
Scenariusz: Giovanny Andres Fernandez Manzur
Scenariusz: Gonza Silva
Scenariusz: José Alberto Esparza Flores
Scenariusz: Rodrigo Crespo
Scenariusz: Sara Schell
Scenariusz: Sofia Vera
Tekst i tłumaczenie piosenki
Oryginał
Y sé que la quiero, porque hasta me da un poco de pena que ella sepa que la quiero tanto, y de tanto que la quiero canto, porque no sé qué decirle.
Cuando empieza a desnudar sus hombros y lentamente cae su vestido, sé que la quiero por cuánto la nombro, y si la nombro, me sonrío.
Se convirtió mi cuarto en mío y de su vientre nació un río. ¡Ay!
, en qué lío me he metido, me duele cuando se va.
Sé que la quiero porque no quiero querer a nadie más. Mmm.
Y sé que la quiero porque la guardo en el rincón más suave de mi corazón, y el corazón nunca te miente, siempre tiene la razón.
Se convirtió mi techo en cielo y en la cima de mis anhelos está la fecha de su vuelo.
Me duele cuando se va.
Sé que la quiero porque no quiero querer a nadie más.
Otra ciudad, otras manías, algo me decía que siguiera lo que sentía.
La vida ríe, ella sabía que me vería como un niño escribiéndole poesía, que narra cómo la quiero, aunque la verdad es más simple de explicar.
Sé que la quiero porque no quiero querer a nadie más.
Mmm.
-Te quiero querer, te quiero querer.
-Te quiero querer, te quiero querer.
-Te quiero querer, te quiero querer.
-No quiero querer, no quiero querer a nadie más, a nadie más.
Tłumaczenie na język polski
I wiem, że ją kocham, bo nawet trochę mi smutno, że ona wie, że tak bardzo ją kocham, a ponieważ tak bardzo ją kocham, śpiewam, bo nie wiem, co jej powiedzieć.
Kiedy zaczyna odsłaniać ramiona i sukienka powoli opada, wiem, że ją kocham za to, jak bardzo ją nazywam, a jeśli ją nazywam, uśmiecham się.
Mój pokój stał się mój, a z jego łona narodziła się rzeka. Oh!
W co się wpakowałam, boli, kiedy odchodzi.
Wiem, że ją kocham, bo nie chcę kochać nikogo innego. Hmm.
I wiem, że ją kocham, bo trzymam ją w najczulszym zakątku mojego serca, a serce nigdy cię nie okłamuje, zawsze ma rację.
Mój sufit stał się niebem, a na szczycie moich pragnień jest data Twojego lotu.
To boli, kiedy odchodzi.
Wiem, że ją kocham, bo nie chcę kochać nikogo innego.
Inne miasto, inne obsesje, coś kazało mi podążać za tym, co czuję.
Życie się śmieje, wiedziała, że zobaczy mnie jako dziecko piszące dla niej wiersze, które mówią jak ją kocham, choć prawdę łatwiej wytłumaczyć.
Wiem, że ją kocham, bo nie chcę kochać nikogo innego.
Hmm.
-Chcę cię kochać, chcę cię kochać.
-Chcę cię kochać, chcę cię kochać.
-Chcę cię kochać, chcę cię kochać.
-Nie chcę kochać, nie chcę kochać nikogo innego, nikogo innego.