Inne utwory od Madeline Juno
Opis
Kompozytor: Madeline Juno, Wieland Stahnecker, Wanja Bierbaum, Joschka Bender
Autor tekstów: Madeline Juno, Wieland Stahnecker, Wanja Bierbaum, Joschka Bender
Tekst i tłumaczenie piosenki
Oryginał
Warst du je hier oder hab ich dich nur herhalluziniert?
Meine Krümelpfade führ'n nicht mehr zu dir.
Darf das Bild von uns auf keinen Fall verlier'n. Es fühlt sich so an wie ein blinder Fleck, der dich versteckt.
Ich schau trotzdem immer hin.
Wie eine Brücke, die nur bricht, weil unser Schloss dran hängt.
Ich versuch, dich festzuhalten, so wie Sand durch Hände rinnt. Es ist nicht fair. Warum ausgerechnet wir?
Nur einmal noch seh'n, wie der Himmel sich Indigo färbt.
Deine Hand kreisend durch meine Haare fährt. Einmal noch schlaflos und barfuß auf
Teer, weil ich hass, wie du verblasst.
Nur einmal noch seh'n, wie dein Brustkorb sich hebt im Takt.
Einmal noch denken, dass uns nichts wehtun kann. Ich vernach zu vergessen, wie's klingt, wenn du lachst.
Und ich hass, wie du verblasst, wie du verblasst.
Wie friert man Sekunden ein, weil mir bald nichts mehr bleibt?
Zeit soll alle Wunden heilen, doch sie nimmt dich nur weiter weg.
Du verschwindest Stück für Stück. Und es fühlt sich so an wie ein
Déjà-vu von einem Gefühl. Ich lieg in meinem Bett und will heim. Ein Rehen für
Licht. Jeder weiß, ich sollte hier nicht sein.
Die Stille eines Wartezimmers, aber alles in mir schreit: "Es ist nicht fair. Warum ausgerechnet wir?
" Nur einmal noch seh'n, wie der Himmel sich Indigo färbt.
Deine Hand kreisend durch meine Haare fährt. Einmal noch schlaflos und barfuß auf
Teer, weil ich hass, wie du verblasst.
Nur einmal noch seh'n, wie dein Brustkorb sich hebt im Takt.
Einmal noch denken, dass uns nichts wehtun kann. Ich vernach zu vergessen, wie's klingt, wenn du lachst.
Und ich hass, wie du verblasst, wie du verblasst.
Oh, es hass, so wie du verblasst.
Tłumaczenie na język polski
Byłeś tu kiedyś, czy po prostu miałem halucynacje?
Moje okruszki nie prowadzą już do ciebie.
W żadnym wypadku nasz wizerunek nie powinien zostać utracony. Mam wrażenie, że ukrywa cię martwy punkt.
Nadal zawsze patrzę.
Jak most, który pęka tylko dlatego, że jest do niego przymocowany nasz zamek.
Próbuję trzymać Cię mocno, jak piasek przepływający przez dłonie. To niesprawiedliwe. Dlaczego my ze wszystkich ludzi?
Jeszcze tylko jeden raz, aby zobaczyć, jak niebo zmienia kolor na indygo.
Twoja dłoń krąży po moich włosach. Znów bezsenny i bosy
Smoło, bo nienawidzę sposobu, w jaki blakniesz.
Zobacz jeszcze raz, jak Twoja klatka piersiowa unosi się w rytm.
Pomyśl jeszcze raz, że nic nie może nam zaszkodzić. Nie zapominam, jak to brzmi, kiedy się śmiejesz.
I nienawidzę sposobu, w jaki blakniesz, sposobu, w jaki blakniesz.
Jak zatrzymać sekundy, bo niedługo nie będzie mi już nic?
Czas powinien leczyć wszystkie rany, ale tylko oddala Cię od celu.
Stopniowo znikasz. I czuję się jak jeden
Déjà vu uczucia. Leżę w łóżku i chcę wrócić do domu. Jeleń za
Światło. Wszyscy wiedzą, że nie powinno mnie tu być.
Cisza w poczekalni, ale wszystko we mnie krzyczy: „To niesprawiedliwe. Dlaczego my?
„Po prostu patrz, jak niebo ponownie zmienia kolor na indygo.
Twoja dłoń krąży po moich włosach. Znów bezsenny i bosy
Smoło, bo nienawidzę sposobu, w jaki blakniesz.
Zobacz jeszcze raz, jak Twoja klatka piersiowa unosi się w rytm.
Pomyśl jeszcze raz, że nic nie może nam zaszkodzić. Nie zapominam, jak to brzmi, kiedy się śmiejesz.
I nienawidzę sposobu, w jaki blakniesz, sposobu, w jaki blakniesz.
Och, nienawidzi sposobu w jaki blakniesz.