Inne utwory od Annasofia
Inne utwory od Andrés Cepeda
Opis
Programista, producent, wokalista: Annasofia
Inżynier dźwięku, producent, programista: Julio Reyes Copello
Kompozytor, autor tekstów, producent: José Daniel Zapata
Producent, kompozytor Autor tekstów: Juan Esteban Zapata
Kompozytor, autor tekstów i wokalista: Andrés Cepeda
Programista, inżynier miksowania, producent wokalny, inżynier dźwięku: Daniel Riaño Restrepo
Inżynier wokalny: Natalia Ramírez
Orkiestra: Orkiestra Filharmonii Miasta Pragi
Wykonawca orkiestry: Richard Hein
Wykonawca orkiestry: Studio Muzyczne Smečky
Orkiestra: Leigh Phillips
Orkiestra: Stanja Vomackova
Inżynier nagrań: Santiago Borja
Inżynier nagrań: Ana Barten
Inżynier nagrań: Jakub Smolak
Inżynier nagrań: Michal Hradiský
Inżynier nagrań: Natalia Schlesinger
Inżynier nagrań: Robin Reumers
Inżynier nagrań: Jan Holzner
Inżynier nagrań: Sergio Orejuela
Inżynier masteringu: Ted Jensen
Kompozytor, autor tekstów: Annasofia Jaramillo Fatat
Tekst i tłumaczenie piosenki
Oryginał
Entiendo que te duela, corazón, aunque ya no había nada entre los dos.
Yo no debía, si fuera tú tampoco entendería, me dolería.
Pero por más que tengas la razón, te debo una disculpa, pero no una explicación.
No deberías hacerme responsable de ponerle fin a algo que no -existía.
-¿Cómo vas a dudar de si lo que vivimos fue real?
Cuando yo te di todo a pesar- -De todo lo que tuve que llorar.
-Estamos a paz.
Primero que todo, déjame decirte, no fue pa' vengarme y menos herirte.
Fue un -accidente, no estaba consciente.
-Nos dejamos hace más de un año, pero tu recuerdo me hace daño.
Para mi corazón era extraño que nos llamáramos como antaño, que me ilusionaras como si fuéramos algo, cuando no, cuando no éramos nada.
Tenía que perderte y encontrarme a mí, no fue casualidad, y la -verdad. . .
-No deberías hacerme responsable de ponerle fin a algo que no existía.
¿Cómo vas a dudar -de si lo que vivimos fue real?
-Cuando yo te di todo a pesar- -De todo lo que tuve que llorar. -Estamos a paz.
Estamos a paz.
Tłumaczenie na język polski
Rozumiem, że Cię to boli, kochanie, chociaż między nami już nic nie było.
Nie powinnam, na twoim miejscu też bym tego nie zrozumiała, to by mnie zraniło.
Ale nawet jeśli masz rację, jestem ci winien przeprosiny, ale nie wyjaśnienia.
Nie powinieneś pociągać mnie do odpowiedzialności za zakończenie czegoś, co nie istniało.
-Jak możesz wątpić, czy to, czego doświadczyliśmy, było prawdziwe?
Kiedy dałem ci wszystko pomimo... -Za wszystko musiałem wypłakać.
-Jesteśmy spokojni.
Po pierwsze, powiem ci, że nie chodziło o zemstę, a tym bardziej, żeby cię skrzywdzić.
To był wypadek, nie byłem przytomny.
-Rozstaliśmy się ponad rok temu, ale Twoje wspomnienie mnie boli.
Dziwnie było w moim sercu, że dzwoniliśmy do siebie tak jak dawniej, że podniecałeś mnie, jakbyśmy byli czymś, kiedy nie byliśmy, kiedy byliśmy niczym.
Musiałem cię stracić i odnaleźć siebie, to nie był przypadek, ale prawda. . .
-Nie powinieneś obarczać mnie odpowiedzialnością za położenie kresu czemuś, co nie istniało.
Jak możesz wątpić, czy to, czego doświadczyliśmy, było prawdziwe?
-Kiedy dałem ci wszystko pomimo- -Za wszystko musiałem płakać. -Jesteśmy spokojni.
Jesteśmy spokojni.