Inne utwory od Zodier
Opis
Producent: Andrew Barabancea
Kompozytor: Eduard Bondar
Kompozytor: Andrzej Barabancea
Kompozytor: Mario Morar
Autor tekstów: Eduard Bondar
Tekst i tłumaczenie piosenki
Oryginał
Dragostea nu ține, liniștea e în trecere.
Sufletul mi-e plin ca după petrecere.
Ploaia nu se aude din vina amintirilor.
Vreau ceva să pot să devin eu frica lor, că am ajuns să dau mâna numai cu străini și să uit de unde-mi vin rădăcini. Știu o casă în care toate rănile trec.
Știu o cameră în care pot să mă pierd.
Știu o mamă care mă așteaptă la piept.
Știu un tată care nu ar vrea să mai plec pe acasă cât mai greu.
Pe acasă cât mai greu, pe acasă cât mai greu.
Pe acasă cât mai greu.
Lumea mă iubește în cuvinte.
Fiecare zi e un nou rând, dar undeva, uitată în minte, e o carte cu titlul Eu din trecut.
Fiecare noapte mă duce mai aproape de nicăieri. Fiecare gol marcat mă face să uit de propriul careu.
Omul e unu la sută apă și de restul e amintiri.
Că oriunde ar ajunge în viață, se întoarce la rădăcini. Știu o casă în care toate rănile trec.
Știu o cameră în care pot să mă pierd.
Știu o mamă care mă așteaptă la piept.
Știu un tată care nu ar vrea să mai plec pe acasă cât mai greu.
Pe acasă cât mai greu, pe acasă cât mai greu.
Pe acasă cât mai greu.
Știu o casă în care toate rănile trec.
Știu o cameră în care pot să mă pierd.
Tłumaczenie na język polski
Miłość nie trwa, pokój przemija.
Moja dusza jest pełna jak po imprezie.
Deszczu nie słychać z powodu wspomnień.
Chcę czegoś, co mogłoby stać się ich strachem, tego, że przyszłam uścisnąć dłoń tylko nieznajomym i zapomnieć, skąd pochodzą moje korzenie. Znam dom, w którym mijają wszystkie rany.
Znam pokój, w którym mogę się zgubić.
Znam mamę, która na mnie czeka.
Znam ojca, który nie chciałby, żebym wracał do domu tak mocno, jak to możliwe.
W domu tak ciężko, jak to możliwe, w domu tak ciężko, jak to możliwe.
W domu tak ciężko, jak to możliwe.
Świat kocha mnie słowami.
Każdy dzień jest nowym zwrotem, ale gdzieś, zapomniana w umyśle, kryje się książka zatytułowana Ja z przeszłości.
Każda noc przybliża mnie donikąd. Każdy zdobyty gol sprawia, że zapominam o własnym polu karnym.
Człowiek to jeden procent wody, a reszta to wspomnienia.
Że gdziekolwiek w życiu trafi, wraca do korzeni. Znam dom, w którym mijają wszystkie rany.
Znam pokój, w którym mogę się zgubić.
Znam mamę, która na mnie czeka.
Znam ojca, który nie chciałby, żebym wracał do domu tak mocno, jak to możliwe.
W domu tak ciężko, jak to możliwe, w domu tak ciężko, jak to możliwe.
W domu tak ciężko, jak to możliwe.
Znam dom, w którym mijają wszystkie rany.
Znam pokój, w którym mogę się zgubić.