Inne utwory od Fiolet
Opis
Kompozytor: Сергій Мартинюк
Autor tekstu: Сергій Мартинюк
Tekst i tłumaczenie piosenki
Oryginał
Уяви собі, як тишком-нишком у серці щось стискається, щось ошаліло несеться, щось несказане до дому рідного рветься.
Уяви собі, уяви собі, уяви собі!
Вона читає вірші Стуса, а я сполохати боюся її темні засмаглі плечі на самоті. Вона читає вірші Стуса.
Ай-ай-ай!
Уяви собі, так забувається дихати, щось стискається і часом нікого кликати, щось несказане під серцем буде десь штрикати.
Уяви собі, уяви собі, а уяви собі, коли не встиг попрощатися, врух набутися, як совість буде кусатися, на сотню літ з тобою б наобійматися.
Уяви собі, уяви собі, уяви собі.
Вона читає вірші Стуса, а я сполохати боюся її темні засмаглі плечі на самоті.
На самоті!
Вона читає вірші Стуса. Ай-ай-ай.
Уяви собі, що ми могли не зустрітися в цьому хаосі, в різні боки розлетітися.
Уяви собі, уяви собі, уяви собі. Вона читає вірші
Стуса, а я сполохати боюся її темні засмаглі плечі на самоті. На самоті! Вона читає вірші
Стуса. Ай-ай-ай.
Уяви собі, уяви собі, уяви собі!
Вона читає вірші Стуса, а я сполохати боюся її темні засмаглі плечі на самоті. На самоті! Вона читає вірші
Стуса. Ай-ай-ай.
Уяви собі, уяви собі, уяви собі.
Tłumaczenie na język polski
Wyobraź sobie, jak cicho coś ściska Twoje serce, coś pędzi szaleńczo, coś niewypowiedzianego pędzi do domu Twoich bliskich.
Wyobraź sobie, wyobraź sobie, wyobraź sobie!
Czyta wiersze Stusa i boję się, że przestraszą mnie same jej ciemno opalone ramiona. Czyta wiersze Stusa.
Ai-ai-ai!
Wyobraź sobie, jak zapominasz o oddychaniu, coś się ściska, a czasami do nikogo nie wołasz, coś niewypowiedzianego kliknie gdzieś pod sercem.
Wyobraź sobie, wyobraź sobie, wyobraź sobie, gdy nie zdążyłem się pożegnać, wstać, jak sumienie będzie mnie gryźć, ściskałbym Cię przez sto lat.
Wyobraź sobie, wyobraź sobie, wyobraź sobie.
Czyta wiersze Stusa i boję się, że przestraszą mnie same jej ciemno opalone ramiona.
W samotności!
Czyta wiersze Stusa. Ai ai ai
Wyobraźcie sobie, że w tym chaosie nie moglibyśmy się spotkać, moglibyśmy latać w różnych kierunkach.
Wyobraź sobie, wyobraź sobie, wyobraź sobie. Czyta wiersze
Stusa, a sama boję się przestraszyć jej ciemno opalone ramiona. W samotności! Czyta wiersze
Stusa Ai ai ai
Wyobraź sobie, wyobraź sobie, wyobraź sobie!
Czyta wiersze Stusa i boję się, że przestraszą mnie same jej ciemno opalone ramiona. W samotności! Czyta wiersze
Stusa Ai ai ai
Wyobraź sobie, wyobraź sobie, wyobraź sobie.