Inne utwory od Spider ZED
Opis
Grafika: Pająk ZED
Główny wokal: Spider ZED
Inżynier masteringu: Jack Palmer
Inżynier miksowania: Axel Logan
Kompozytor: Kofi Bae
Tekst i tłumaczenie piosenki
Oryginał
Let's go!
Y a des amputés qui courent plus vite que moi.
Y a sûrement un mec de treize ans qui pourrait me mettre dans le coma.
J'fais des chansons tristes et ça me rend heureux. J'aime être provocant, terrain glissant comme un toboggan.
J'sais que c'est dangereux. Bas les masques, t'es trop belle, mais t'es pas des bas.
Ça m'intéresse pas des masses. Dans quarante ans, on sera tous dégueulasses.
Hôtel cinq étoiles, sapé comme un clodo. J'trouve des idées dans mon bain comme si j'étais
Cloclo.
Toi et moi, on se retrouve en enfer.
Ça va pas, mais bon, faudra s'y faire. On crie, mais on s'entend pas.
Mon ex faisait des plans à trois sans moi. Me demande pas si j'ai confiance en moi.
On parle du sens de la vie, puis je la prends par derrière.
J'explique des trucs à ma mère, c'est le monde à l'envers. Je savoure pas mon café, j'attends celui d'après.
J'apprends à m'aimer parce que je m'abandonnerai jamais.
Quand j'ai peur, je fais le fantôme et je me cache sous les draps. Je vous laisse, bisous les gars.
Je dois passer la soirée à douter de moi.
Toi et moi, on se retrouve en enfer.
Ça va pas, mais bon, faudra s'y faire.
J'ai tout donné, je peux rien pour toi si t'en veux encore. J'sais pas si je t'aime, y a que les angoisses que je ressens fort.
On a des vices de compète avec mes tristes confrères.
Tu trouves que j'ai l'air absent? Je suis bien le fils de mon père.
Je vais me balader dans la rue quand j'ai pas d'inspi.
Je parle pas de mes problèmes à mes dates, j'en parle à un psy. Mes parents se sont séparés sans en discuter.
Je crois que j'aurais préféré les voir se disputer.
Toi et moi, on se retrouve en enfer.
Ça va pas, mais bon, faudra s'y faire.
Tłumaczenie na język polski
chodźmy!
Są osoby po amputacji, które biegają szybciej ode mnie.
Prawdopodobnie jest trzynastoletni facet, który mógłby mnie wprowadzić w śpiączkę.
Tworzę smutne piosenki i to mnie uszczęśliwia. Lubię prowokować, teren jest śliski jak zjeżdżalnia.
Wiem, że to niebezpieczne. Precz z maskami, jesteś taka piękna, ale nie jesteś pończochą.
Nie bardzo mnie to interesuje. Za czterdzieści lat wszyscy będziemy obrzydliwi.
Hotel pięciogwiazdkowy, zniszczony jak włóczęga. Znajduję pomysły w wannie tak, jakbym nimi był
Cloclo.
Ty i ja skończymy w piekle.
Nie idzie nam najlepiej, ale cóż, musimy się do tego przyzwyczaić. Krzyczymy, ale się nie słyszymy.
Mój były uprawiał trójkąt beze mnie. Nie pytaj mnie, czy mam pewność siebie.
Rozmawiamy o sensie życia, a potem biorę to od tyłu.
Tłumaczę wszystko mamie, świat staje na głowie. Kawa mi nie smakuje, czekam na następną.
Uczę się kochać siebie, bo nigdy siebie nie opuszczę.
Kiedy się boję, udaję ducha i chowam się pod pościelą. Zostawię Was, buziaki.
Muszę spędzić wieczór wątpiąc w siebie.
Ty i ja skończymy w piekle.
Nie idzie nam najlepiej, ale cóż, musimy się do tego przyzwyczaić.
Dałem z siebie wszystko, nic nie mogę dla ciebie zrobić, jeśli chcesz więcej. Nie wiem, czy Cię kocham, to tylko niepokoje, które odczuwam tak mocno.
Mamy wady konkurencyjne z moimi smutnymi kolegami.
Myślisz, że wyglądam na nieobecnego? Rzeczywiście jestem synem mojego ojca.
Kiedy nie mam już inspiracji, wychodzę na spacer po ulicy.
Na randkach nie rozmawiam o swoich problemach, rozmawiam z psychologiem. Moi rodzice rozstali się bez dyskusji.
Myślę, że wolałbym zobaczyć, jak się kłócą.
Ty i ja skończymy w piekle.
Nie idzie nam najlepiej, ale cóż, musimy się do tego przyzwyczaić.