Inne utwory od Enlly Blue
Tekst i tłumaczenie piosenki
Oryginał
I didn’t see it coming, no wind, no flame, just the hush of your presence whispering my name.
No sudden spark, no flash of light, just the silence turning soft and right.
You didn’t shout, you didn’t chase, but time bent gently inside your grace.
Like autumn air beneath a sigh, you moved through me and passed me by.
That sweet control, like velvet rain, falling slow where I hide my pain.
Not a storm, not a tidal wave— just a pull too warm to turn away.
Sweet control, control. . .
soft and sure, taking hold.
You walk like a rhythm never taught, every step is a line I forgot
I thought.
And I lean into the sway, not knowing where, but not afraid.
Sweet control, like wine at dusk, settling slow in the soul I trust.
You didn’t ask, you didn’t try— still, you turned my no to why.
Sweet control, sweet control. . .
mmm, let it flow.
It’s not the fire that burns me fast, but the ember that decides to last.
Not the chains that bind or bruise, but the voice I never want to lose.
You touched the strings I never played, woke a song I thought had gone away.
And in your silence, I hear more than thunder pounding at my door.
Sweet control, so light, so deep, you move the parts I swore to keep.
Like a dream I once let slip away, come back to me in light and sway.
No need to speak, no need to stay— your presence lingers anyway.
Mmm. . .
Tłumaczenie na język polski
Nie widziałem, że to nadchodzi, żadnego wiatru, żadnego płomienia, tylko cisza twojej obecności szepczącej moje imię.
Żadnej nagłej iskry, żadnego błysku światła, tylko cisza, która stała się łagodna i właściwa.
Nie krzyczałeś, nie goniłeś, ale czas łagodnie zaginał się w Twoim wdzięku.
Jak jesienne powietrze pod westchnieniem, przeszłaś przeze mnie i minęłaś mnie.
Ta słodka kontrola, jak aksamitny deszcz, opadający powoli, gdzie ukrywam swój ból.
Ani burza, ani fala przypływowa – po prostu pociągnięcie zbyt ciepłe, aby je odwrócić.
Słodka kontrola, kontrola. . .
miękki i pewny, chwytający.
Idziesz rytmem, którego nigdy nie uczono, każdy krok to linia, o której zapomniałem
pomyślałem.
I opieram się na kołysce, nie wiedząc gdzie, ale nie bojąc się.
Słodka kontrola, jak wino o zmierzchu, powoli zapada w duszę, której ufam.
Nie pytałeś, nie próbowałeś – a mimo to odpowiedziałeś mi „nie”, dlaczego.
Słodka kontrola, słodka kontrola. . .
mmm, niech płynie.
To nie ogień spala mnie szybko, ale żar, który decyduje, że będzie trwać.
Nie łańcuchy, które wiążą lub siniaczą, ale głos, którego nigdy nie chcę stracić.
Dotknąłeś strun, na których nigdy nie grałem, obudziłeś piosenkę, o której myślałem, że odeszła.
I w Twojej ciszy słyszę więcej niż grzmot walący w moje drzwi.
Słodka kontrola, tak lekka, tak głęboka, poruszasz częściami, które przyrzekłem zachować.
Jak sen, który kiedyś wypuściłem, wróć do mnie w świetle i kołysaniu.
Nie musisz mówić, nie musisz zostawać – twoja obecność i tak pozostaje.
Mhm. . .