Inne utwory od Enlly Blue
Opis
Czasami życie jest jak scena po burzy: mokre, głośne, pełne kałuż, ale i tak trzeba tańczyć. Niech podeszwy są zniszczone, sukienka pokryta kurzem, a włosy pachną deszczem – rytm i tak żyje gdzieś pod skórą. Nie da się go wypalić ani wybić, nawet jeśli trzeba było tańczyć za każdy grosz i wygrywać krok w unisonie z bólem.
W każdym uderzeniu – ochrypłe„żyję”, w każdym kroku –„nie poddaję się”. To nie jest wdzięk, ale upór, nie show, ale nawyk wstawania, nawet jeśli wszystko wokół się zawaliło. A jeśli los próbuje zmusić cię do zwolnienia, zawsze możesz po prostu zwiększyć tempo – i zamienić swój upadek w bicie bębna.
Tekst i tłumaczenie piosenki
Oryginał
I walked through fire, slept in the rain, carried my name like a ball and chain.
They said, "Girl, you're bound to break," but I got a rhythm they couldn't shake.
I've been bruised, I've been burned, had to dance for every dime I earned.
But when the world says sit back down, I turn my stomp into a sound.
Now I keep on boogieing with my fists held high, thunder in my chest, steel in my stride.
Ain't no shame in where I've been.
I got a backbeat under my skin.
Keep on boogieing, louder than before, feet like hammers on the floor.
You want stillness, not this soul. I'm the storm you can't control.
Raised on struggle, fed on blues, turned my pain into worn-out shoes.
I don't glide, I drive through dust. Every step I take, I erase some rust.
No gold crown, no safety net, but every beat I drop, you won't forget.
This groove ain't cute, it's earned and torn by a woman who's danced through every storm.
I keep on boogieing, battle born and bold, drums of thunder, heart of gold.
My scars all sing, my bones all shout. I boogie what the pain can't drown out.
Keep on boogieing, now and always.
This soul don't die, it just replays.
Keep. . .
Ain't no silence in my soul.
I keep on boogieing and I take control.
Tłumaczenie na język polski
Przeszedłem przez ogień, spałem w deszczu, niosłem swoje imię jak kulę na łańcuchu.
Powiedzieli: „Dziewczyno, na pewno się załamiesz”, ale ja mam rytm, którego nie mogą zachwiać.
Zostałem posiniaczony, spalony, musiałem tańczyć za każdy zarobiony grosz.
Ale kiedy świat mówi: usiądź, zamieniam tupnięcie w dźwięk.
Teraz kontynuuję taniec z pięściami uniesionymi wysoko, z grzmotem w piersi i stalą w kroku.
To nie wstyd, gdzie byłem.
Poczułem bicie serca pod skórą.
Tańcz dalej, głośniej niż wcześniej, stopy jak młoty na podłodze.
Chcesz ciszy, nie tej duszy. Jestem burzą, której nie możesz kontrolować.
Wychowany na walce, karmiony bluesem, zamienił mój ból w zużyte buty.
Nie ślizgam się, jeżdżę przez kurz. Z każdym krokiem usuwam trochę rdzy.
Żadnej złotej korony, żadnej siatki zabezpieczającej, ale nie zapomnisz każdego uderzenia, które wypuszczę.
Ten rytm nie jest uroczy, został zdobyty i rozdarty przez kobietę, która tańczyła przez każdą burzę.
Ciągle tańczę, urodzony w bitwie i odważny, bębny grzmotów, serce ze złota.
Wszystkie moje blizny śpiewają, wszystkie moje kości krzyczą. Podbijam to, czego ból nie może zagłuszyć.
Tańcz dalej, teraz i zawsze.
Ta dusza nie umiera, ona się po prostu odtwarza.
Trzymać. . .
Nie ma ciszy w mojej duszy.
Gram dalej i przejmuję kontrolę.