Daj mi znać

Nie liczę ścian. Kręcę się cień i dom, cień i dom.

Który to wie? Kto ci tam spojrzy w głąb, spojrzy w głąb.

Teraz albo trasa, albo nie wyjdę spod kołdry.

Rzadko się nagadam, już niewiele słyszę podbij. Od kiedy nie ma nas to zmiany są w trybie ciągłym.

Przeżyłem w pół roku ziomalu milion tygodni. Nie wiem sam jak tu być. Którą myśl mam o mijak.

Wielki szczyt, mały dyp, stary klimat. Pusto w baku, kiedy opuszczamy miasto.

Jadę znowu, żeby zapomnieć, że znam to.

Zawsze możesz do mnie przyjść, jak potrzeba jest. Dobrze wiem, że tempo bardzo przysparza sen.

Mówisz, że ci znika czas. Ja to czuję też.

Ale co by się nie działo, chcę powiedzieć, że nie liczę ścian. Kręcę się cień i dom, cień i dom.

Który to wie? Kto ci tam spojrzy w głąb, spojrzy w głąb. Z dobrych min zła krew.

Znów chcę wątpić albo drzeć.

Jakbyś chciał, to możesz zawsze dać mi znać. Dać mi znać. Chodź. Wracam gdzieś z połowy kraju.

Cudem się nie obudziłem w Paragwaju i nie pamiętam gdzie byłem ani gdzie będę nazajutrz, bo zawsze za szybko kończy się to jak kalendarz Majów.

Znów jedziemy pić albo gdzieś tam grać, żeby wypchać czymś puste miejsca w nas.

Nie lubię, jak myśl niesie się od ścian. Przez co chyba dziś nie chcę mieszkać sam.

Lubię się włóczyć przez cały świat. Pełno tu ludzi jest cały czas.

Muszę nauczyć się jak być sam. Jeśli też tak masz, proszę daj mi znać. Nie liczę ścian.

Kręcę się cień i dom, cień i dom. Który to wie?

Kto ci tam spojrzy w głąb, spojrzy w głąb. Z dobrych min zła krew. Znów chcę wątpić albo drzeć.

Jakbyś chciał, to możesz zawsze dać mi znać. Dać mi znać.

Chodź.